The Princess Diaries

Bodhanath 2001 - a sort of homecoming

2008-09-23T22:09:00.002+02:00

Shangrila Home 2001 - de jongste en de oudste bewoner

2008-09-23T22:00:00.001+02:00

Augustus 2008: de samenvatting

2008-09-02T22:02:00.003+02:00

Gedaan:

- drie mooie weken aan het zeetje doorgebracht.
- zeven crappy, maar leuke boeken gelezen tijdens die drie weken.
- minstens twintig kinderboekjes voorgelezen tijdens diezelfde drie weken.
- veel gelachen én veel geaperitiefd met vriendinnen op het strand terwijl de kinderen kastelen en grachten bouwden.
- veel veel plezier met mijn kleinste en mijn grootste schatje gemaakt. Allemaal samen en met beiden afzonderlijk.
- veel tijd met de schoonouders doorgebracht en wonder boven wonder mijn schoonmoeder niet vermoord. Bien au contraire zelfs: haar meer gaan appreciëren. De wonderen zijn de wereld nog niet uit.
- speciaal van het zeetje teruggekomen voor een verrassingsfeestje ter ere van de buurman van de buurman van de buurman (de buurman van drie huizen verder dus) die 50 werd.
- op datzelfde feestje voor de buurman (van drie huizen verder) schunnigheden van vroeger verteld aan de buurvrouw (van naast de deur), die er trouwens zeer hard om moest lachen. The morning after stond ze alweer aan de deur en moest nog harder lachen, dus zo erg zal het wel niet geweest zijn.
- op datzelfde feestje heb ik de buurman (van drie huizen verder) wel duizend keer gezegd dat hij er nog wreed sexy uitzag, dat hij een sexy parfum droeg en dat hij eigenlijk een strakkere jeans had moeten dragen. De dag nadien stond hij aan de deur om te vragen wanneer ik alleen thuis was, dus zo erg was het.
- op datzelfde feestje meegezongen met het rockgroepje van de buurman (die 50 werd) en me compleet belachelijk gemaakt, want ze speelden Honky Tonk Woman en ik kende enkel nog het refrein, maar besloot dat op te lossen door een ter plekke verzonnen tekst te zingen... in het Nederlands... en vals ... heel vals...Desalnietteplus kreeg ik een staande ovatie, of was het uitjouwen dat ze deden?
- op datzelfde feestje besloot Mister H. ineens dat hij roadie-ambities had en hield daar een blauwe, bultige vinger aan over. Er kwam veel ijs, koud zweet en bijna flauwvallen bij kijken.
- door deze gebeurtenissen kregen wij in onze straat de bijnamen: 'H., the Finger & I., the Singer'. Het kon kon erger, want:

- op datzelfde feestje waren we de foto’s aan ’t bewonderen van buurmans rockverleden en we kwamen bij een foto waarop hij en zijn band allemaal een rode leren broek droegen. Het kwam natuurlijk meteen tot bekende woordspelingen en op een bepaald moment gebruikte ik de – ondertussen al legendarische – woorden 'leren pijpen in de vuilbak'. Ik zweer u, beste mensen, ik wilde alleen maar zeggen dat ik vorig jaar mijn laatste leren broek weggegooid had, maar ja, de woordkeuze was nogal ongelukkig. Toen Mister H. me erop attent maakte wat ik eigenlijk gezegd had, kregen we allemaal de slappe lach; echt de slappe lach, compleet met tranen die over de wangen rolden. En kramp in de kaken nadien. Plezant!

Ik zeg het u: het was een memorabel feestje; de moeite waard om terug te komen van het zeetje. Alleen spijtig dat we nu moeten uitkijken naar een andere woonplaats.

Zwaar weekend...

2008-07-21T19:15:00.004+02:00

't Was een zwaar weekend... héél zwaar...

Het begon vrijdagavond: eerst gaan eten in een Ethiopisch restaurantje in Leuven. Dat viel eigenlijk nogal tegen. De bediening was niet geweldig, het eten al helemaal niet en als kers op de taart morste de ober hete koffie over het mooie zijden kleedje en benen van vriendin P. Pijnlijke affaire; gelukkig geen brandwonden als afsluiter van de avond. Wél een geweldig concert van The Sublimo's op het Hogeschoolplein. Al lang geleden dat ik nog zo gelachen heb. Echt geweldige ambiance voor jong en oud.

Zaterdag werden we al om 16u verwacht bij vrienden. Twee flessen champagne, twee flessen rosé en vier flessen rode wijn later was het twee uur 's nachts en besloten we dat het veiliger was om bij hen te blijven slapen.

Zondag dan werden we weer om 16u bij andere vrienden verwacht voor het verjaardagsfeestje van het petekindje van Mister H. Nog wat wit en katerachtig van de dag voordien, hielden we het kalm en gingen op een braaf uur naar huis. Waar we een fles wijn opendeden en tot middernacht bleven babbelen.

Vandaag = rustdag. Alledrie tot half elf geslapen. Mister H. met Princess M. naar Plopsa Indoor. Ikke wat opgeruimd, was ingestoken, strijk gedaan, eten gemaakt, gestofzuigd, zomerkleedjes opgeborgen, inventaris gemaakt,...

Volgend weekend is Princess M. aan zee bij oma V. En gaan wij met vrienden twee dagen naar Suikerrock. Zucht, ik word er nu al moe van.

Budgettip: broccolisoep!

2008-07-17T18:11:00.003+02:00

Deze week in de Lidl: één pak broccoli voor 0,50 euro. Ik neem er gelijk twee en samen met een halve groene selder (prijs weet ik niet meer, maar het zal gene euro zijn), twee bouillonblokjes en wat peterselie (of basilicum) uit de tuin, maak ik een hele grote pot lekkere soep voor laat ons zeggen 1,50 euro. Gezond, lekker, goed voor de lijn én voor de bankrekening!
Het keukenhulpje krijgt u er gratis bij :)

Pasta met geitenkaas, zongedroogde tomaten, courgettes, selder en tomaten.

2008-07-17T18:02:00.003+02:00

Mijn eerste bericht was ineens weg... grrrr... daarom nu de snelle versie:

De pasta van vandaag:

Nodig (voor 2): sjalot, 2 tenen look, 2 rijpe vleestomaten, een courgette, de helft van een groene selder, een 6-tal zongedroogde tomaten, 2 eetlepels geitenkaas (type Chavroux), 200 à 250g pasta.

Sjalot + look fijn snijden en fruiten in wat olijfolie. Tomaten ontvellen, ontpitten en in kleine blokjes snijden. Courgette schillen, zaden uithalen en in blokjes snijden. Selder + zongedroogde tomaten fijn snijden. Alles in de pan kieperen en laten stoven tot de groenten 'al dente' zijn. Af en toe wat water toevoegen.
Op het einde 2 eetlepels geitenkaas toevoegen en door het mengsel roeren. Niet meer laten koken; eventueel wat water toevoegen indien nodig.
Serveren met de pasta die je ondertussen gekookt hebt en versieren met wat platte peterselie.

Passend bij het bloemenbroekske: het bloemenschortje!

2008-07-16T16:49:00.004+02:00

Omdat ik het stofje zo vrolijk vind, omdat ik schortjes veel leuker vind dan slabbetjes, omdat een bloemen-en glitterschortje echt wel hip is!
Omdat schortjes meestal over het hoofd moeten getrokken worden en daardoor veel te laag vallen, heb ik het stuk dat over het hoofd moet nét passend gemaakt en aan één kant losgelaten. Het kan vastgemaakt worden met van die velcrosluitingen. Héél handig! Ook het stuk dat rond het middel moet, kan vast met de velcro's, zo kan Princess M. helemaal zelf haar schortje vastmaken. En het schortje is voorzien van een zak waar ze al haar prinsessengeheimpjes in kan stoppen.
Ik denk dat ik er aan de onderkant nog zo'n randje met rushes ga aanmaken; een salsa-schortje! Kijk maar eens naar dit pracht-exemplaar.

En het mijne is ook al geknipt, in dezelfde stof natuurlijk! Oh ja, schortjes zijn terug helemaal in! Hier lees je het.
En zo blijven mijn witte kleren (in de zomer draag ik bijna altijd wit) langer dan een uurtje wit!

Snelweg?

2008-07-16T16:33:00.006+02:00

Princess M. en ik zitten in de wagen. De geduldige, maar soms irritante gps-dame vertelt ons hoe we moeten rijden. 'Na 200m, ga de snelweg op.' Princess M. luistert aandachtig. Ik voel al nattigheid en mijn vingers verkrampen rond het stuur.
'Mama, waarom zegt die mevrouw dat wij de snelweg op moeten?'
'Omdat we nu op de snelweg gaan rijden om naar X. te gaan. Kijk, nu rijden we de snelweg op. Dit is dus de snelweg. Hier rijden de auto's snel.' Ok, ik geef toe, dat laatste was er een beetje over.
'Mama? Waren we dan juist op de traagweg aan het rijden?'

Waar blijft ze ze halen, hé?!

Waarom? Wablieft? Waarom?

2008-07-15T23:02:00.004+02:00

Onze dochter is best beleefd. Ze zegt 'Wablieft?' en niet 'Wat?'. Zo hebben we het haar geleerd. We moeten dus blij zijn dat ze het zo mooi vraagt.
Maar intussen zegt ze op een dag minstens duizend keer 'Wablieft'. En 'Waarom'. En zo heel af en toe begint het ge-wablieft en ge-waarom mij deftig op mijn systeem te werken. Vandaag bijvoorbeeld. We reden naar de bibliotheek en ik probeerde me op de weg te concentreren, want er waren wegwerkzaamheden (zoals overal tegenwoordig) en we mochten eigenlijk niet rijden waar we aan 't rijden waren. En toen begon het:
- Mama, waarom rijdt die auto daar?
- Omdat we hier eigenlijk niet mogen rijden, want er wordt gewerkt.
- Wablieft?
- Omdat we hier eigenlijk... enz...
- Waarom mogen we hier niet rijden?
- Omdat ze hier aan 't werken zijn.
- Wablieft?
- Omdat ze hier ... enz...
- Waarom zijn ze hier aan 't werken?
- Omdat ze hier riolering aan 't leggen zijn.
- Wablieft?
- Omdat ze hier ... enz...
- Wat betekent dat 'riolering'?
- 'Diepe zucht'... Wel, dat is een systeem om vuil water weg te leiden naar een grote bak waar het water gezuiverd wordt.
- Wablieft?
- Dat is een systeem ... enz...
Stilte... ah, zo zalig, die stilte... al duurt ze maar 5 seconden, want we rijden voorbij een watertoren met een wereldbol op zijn dak. (Ja, in Bierbeek)
- Mama? Waarom staat hier een wereldbol?
- Wel, dat is een versiering voor een watertoren.
- Wablieft?
- Dat is een ... enz...
- Wat is een watertoren?
- Dat is een vergaarbak voor water.
- Wablieft?
- Dat is een ... enz...
- Waarom?
- Ja, gdvd, waarom? Vraagt dat aan uwe papa vanavond. Die kan dat gdvd beter uitleggen dan ik.
- Wablieft?
- Nikske, laat maar.
- Waarom?
- Daarom! Omdat ik het zeg, gdvd!
- Wablieft?
- Aaaarghhhhhhhh!!!!!!!!!
- Mama?
- Ja?!!!!!
- Als water bevriest, dan wordt het ijs, hé!
- Euhm... ja...
- En bevriest de grond dan ook?
- Ja hoor.
- Wablieft?
- Zucht... ge hebt mij wel gehoord.
- En als de grond bevriest, moeten de bloemen dan een jasje aandoen omdat ze anders doodgaan?
- Waar staat die fles witte wijn, verdorie?!!!!
- Wablieft? Waarom? Wablieft?
...

Oftewel: de geneugten van het moederschap :)

American Beauty

2008-07-14T22:50:00.000+02:00

De laatste twee weken heb ik hem weer eens twee keer gezien en ik vind hem nog steeds zo schitterend als de allereerste keer; neen, eigenlijk beter nog. Brilliant, intrigerend, super-sarcastisch, grappig en oh zo realistisch! Visueel heel sterk en de quotes... oh, de quotes... om van te snoepen! Ik heb er speciaal voor jullie een paar genoteerd:

Look at me, jerking off in the shower... This will be the high point of my day; it's all downhill from here.

I"m just an ordinary guy with nothing to loose

Can you prove that you didn't offer to save my job if I let you blow me?

Never underestimate the power of denial.

In order to be successful one must project an image of success at all times

I'm looking for the least possible amount of responsibility

It was one of those days when it's a minute away from snowing and there's this electricity in the air, you can almost hear it... Sometimes there's so much beauty in the world I feel like I can't take it, like my heart's going to cave in.

Danskamp aan zee

2008-06-30T21:42:00.004+02:00

Een danskamp aan zee met internetverbinding... maakt dat mee. En Princess M. wou uiteindelijk toch bij de andere meisjes slapen en niet 'bij mama', zoals ze eerst had beweerd. Wat betekent dat ik niet om 20u aan de kamer gekluisterd ben, maar haar kan overlaten aan de zeer goede zorgen van de monitrices. Wat een zaligheid, zoveel vrije tijd, zo'n heerlijk weertje, niet moeten zorgen voor eten, drinken, was en plas. Zo nu en dan een knuffeltje gaan geven aan Princess M. en nadien weer heerlijk wandelen langs het strand, een boekje lezen in de zon, een cappuccino drinken op een terrasje... Hmmmm, lang geleden dat ik me nog zo ontspannen heb gevoeld. Dit danskamp mag voor mij eeuwig duren!

Vakantie!

2008-06-28T10:55:00.003+02:00

Joepie, 't is vakantie! Twee maanden lang uitslapen, niet stressen, relaxen.
Morgen vertrekken Princess M. en ik op danskamp voor vijf dagen. Ik bekijk het programma: 7u30: opstaan en aankleden. Pardon???? Opstaan om 7u30?!!!! Gedurende het jaar staan we dikwijls een half uurtje later op en moeten we Princess M. vaak nog wakker schudden. Aaarghhhh! Maar allé, we kijken er toch naar uit. Zucht.

De hele maand augustus gaan we weer naar zee. Mister H. zal zo'n twee weken bij ons zijn en de rest van de maand is gevuld met bezoekjes van vriendjes en vriendinnetjes. Als we tussendoor even nood hebben aan een adempauze, zwieren we Princess M. binnen bij de schoonouders die iets verderop zitten. Nu alleen nog goed weer bestellen.

De overige drie weken van juli zijn ook al redelijk gevuld met een tenniskamp, uitstapjes, logeerpartijtjes en veel afspraakjes met collega-prinsessen. De vakantie gaat weer voorbij vliegen. Voor ik het besef, is het weer september. Weer een schooljaar verder, weer een jaartje ouder. Pffff... Ik ga alvast mijn X-mas-shopping doen tijdens de solden. Ben ik er tenminste op tijd bij.

Leuk

2008-06-28T10:42:00.003+02:00

Hele leuke vriendinnenweek achter de rug. Zaterdag was mijn jeugdvriendinneke A. bij mij paella komen eten. Lekker kletsen en drinken op het terras. Beetje roddelen, beetje weemoedig doen, beetje zagen over ouders en venten, beetje stoefen over onze prinsessen, nog wat drinken en vooral genieten van het zalige weer! Een paar flessen wijn armer, maar oh zo veel blijer mijn bedje in en de dag nadien opstaan met een pijnlijk hoofd en één gedachte: "Ik drink nooit meer!". Ken je dat?

Dinsdag gaan eten met vriendin G. die ik van een internetforum ken. G. vertrekt in augustus voor minstens een jaar naar het buitenland. We hadden het dus over verhuizen, inpakken, kledij, schoenen weggooien (aaaarghhhhh) en natuurlijk onze prins en prinses die ongeveer dezelfde leeftijd hebben. Een gezellige avond: weeral buiten zitten tot 's avonds laat, lekkere pasta, fijne babbel. Niet teveel gedronken, dus geen hoofdpijn de dag nadien :)

Vrijdag weer maar eens gaan eten bij Zorba met vriendin L. en H., ook vriendinnekes van hetzelfde forum. Gegierd van het lachen, heel lekker gegeten, de Griekse obers compleet gek gemaakt, genoten van de live-muziek en de sexy danskunsen van H.
Buiten nog zitten gillen van het lachen omdat ik hen persé bij hun auto wilde afzetten, maar niet met de auto van Mister H. uit de parking geraakte. Oorzaak was een minuscule houten balk... ahum.... Natuurlijk was de Griekse muzikant er als de kippen bij om ons - met veel show en handgebaren - veilig uit de parking te loodsen.
Veilig thuis geraakt en lekker geslapen en vanmorgen weer eens opgestaan zonder hoofdpijn. De Metaxa van het huis had waarschijnlijk alles goed gezuiverd :)

Allé, ik ben weer helemaal opgeladen. Laat de vakantie nu maar beginnen!

Aangevallen

2008-06-23T15:19:00.002+02:00

Door mijn naaimachine, begot.
Weer ijverig aan 't naaien tegen kruissnelheid. MAchine doet wat raar en ik negeer dat naar goede gewoonte. Ineens, knal boem patat, breekt mijn naald in drie stukken. Eén stuk - gelukkig niet dat met de punt - vliegt vlak in mijn gezicht, net onder mijn oog. Was dat even schrikken, zeg. Waarom verkopen ze die naaimachine niet met levensverzekering en veiligheidsbril?
Pfff, van miserie en schrik dan maar mijne zonnebril opgezet, want gerust was ik er niet meer in.

Ok, ik geef toe, voordien was mijn machine vastgelopen en ik heb dat tunneltje onderin (ben nog niet thuis in de terminologie der naaisters) helemaal uiteengehaald en zo goed en zo kwaad als het kon terug in elkaar gezet. Zou het daarmee te maken hebben?
In elk geval weet ik nu ook alweer hoe ik een andere naald moet plaatsen en dat ik beter van dat tunnelke afblijf :) Weer wat wijzer, se.

Hekel

2008-06-17T22:34:00.003+02:00

Ik moet het eens kwijt: ik begin een serieuze mensenhaatster te worden. De laatste tijd valt het me meer en meer op hoeveel egoïstische en bekakte mensen er op deze planeet rondlopen. Zoveel mensen die er plezier in scheppen om andere mensen de grond in te boren of gewoon een slecht gevoel te geven. Mensen die voornamelijk te onpas opscheppen over salaris, gekochte kledij, auto's, vakanties, enzovoort. Bweik, ik kots ervan. Bovendien zijn het dan nog de meest onbeschofte, gierige en ongastvrije mensen.
Pas op, ik consumeer ook meer dan mij lief is en koop ook te veel en veel te dure schoenen of handtassen, maar ik loop daar niet mee te koop. (En moest ik dat per ongeluk toch doen: geef me dan ne sjot onder mijn kont!) Ik koop wat ik mooi vind; of dat nu duur of goedkoop is, label of geen label, Wibra of Chine, nieuwe collectie of die van drie jaar geleden... I don't care. Ik ben geen meelopertje zonder eigen smaak of mening; ik volg de mode niet slaafs.
Maar al wie bij mij thuis komt, krijgt wél een drankje aangeboden, veel meer dan één zelfs! En ik geef ook graag cadeautjes zonder daarbij na te denken over het bedrag van het vorige cadeautje dat ik van die persoon gekregen heb. En ik ben niet te beroerd om een tournee te betalen op café (voor zover ik ooit nog op café kom, maar allé, 't is het gedacht dat telt).
Aaaarghhhh, ik haat mensen die denken dat ze beter zijn dan anderen. Mister H. moet elke dag voor zo'n blaaskaak werken; hij krijgt van mij een dikke pluim dat hij het al een tijdje volhoudt. Ik zou die gast allang een peer op zijn smoel verkocht hebben. Hij 'stoeft' zelfs over de auto's die zijn vrienden hebben... How pathetic is that?!!!
Het jammere van de zaak is dat ik zoveel van die mensen ken... Pfffff... en ik heb er genoeg van.
Dus: mijn goede voornemen ('t moet niet altijd met Nieuwjaar zijn dat er goede voornemens gemaakt worden): vanaf gisteren besteed ik - in mijn vrije tijd - alleen nog tijd en energie aan de mensen die het waard zijn; aan de mensen die ik leuk vind; aan mensen die een hart hebben en klaar staan voor anderen; aan mensen die niet teren op uiterlijke schijn, maar die innerlijk ook inhoud hebben.
En bij deze een dikke pluim aan vriendinneke S. die haar zieke buurvrouw soep gaat brengen en altijd klaar staat om mensen te helpen.

Oef, het moest er precies eens uit... :)

Zelfgemaakt bloemenbroekske

2008-06-16T22:29:00.000+02:00

Geshowd door mijn lievelingsmodel :)

Dankzij de professionele uitleg van Madame Zsazsa ben ik er uiteindelijk dan toch in geslaagd om een tailleband aan het broekje te krijgen, maar er is toch ergens in het proces iets verkeerd gegaan, want ik zat met wat vervelende ongelijkheden overal... Zucht... alle begin is moeilijk, hé.

Nieuwe hobby

2008-05-19T11:32:00.006+02:00

De reden waarom ik hier de laatste tijd niet veel meer geweest ben: ik heb een nieuwe hobby, namelijk prutsen en klunzen op de naaimachine.
Hier enkele van mijn "creaties". Heb medelijden en veroordeel me nog niet, want 't is geheel zonder enige ervaring en voorkennis noch cursus.
Maar allé, zo van ver op een foto ziet het er niet zo slecht uit, hé. :)

Grasmens

2008-05-18T18:11:00.006+02:00

Mister H. is eindelijk naar de kapper geweest. In plaats van hem een gewoon 'bros-kopke' te geven, heeft de kapper waarschijnlijk wraak willen nemen op mij (zie een vorige post) en heeft hij Mister H. voorzien van een schoon (NOT!) militair coupeke zoals Jim Carrey in 'Me Myself and Irene'.
Princess M. komt 's morgens vroeg onze kamer binnen, bekijkt Mister H. aandachtig en zegt plots: 'Papa, jouw haar lijkt op gras. Ha ha ha, jij bent een grasmens.'
Moet er niet bij zeggen dat mijn weekend goed was, zeker! :)

Adieu Justine, bienvenue Princess M.

2008-05-17T11:29:00.002+02:00

Het begin van een bloeiende carrière?

[Wijvenweek] - Wat hij niet begrijpt - Afrikaanse dans

2008-03-30T20:12:00.008+02:00

Overmoedig had ik me ingeschreven voor een workshop Afrikaans dansen. Geen ervaring vereist. Alle niveaus welkom, vermeldde de flyer. Bij het binnenstappen van de zaal werd het me al snel duidelijk dat er niet veel beginners waren buiten ikzelf dan. Bij nader onderzoek bleek dat slechts één vijfde nog nooit in 't zwart gedanst had. De rest had matig tot veel ervaring en er waren zelfs dansleraars bij die zelf Afrikaanse dans doceerden. Slik, mijn zelfvertrouwen was al niet meer zo groot als toen ik de zaal binnenstapte.
Na een opwarming van bijna een uur, met haast onmenselijke buikspieroefeningen, was ik nog nét niet dood, dus over zelfvertrouwen dacht ik niet langer meer na. Overleven, overeind blijven, doorgaan was nu de boodschap. Nog twee uur te gaan... help!!!
Twee uur, twee liter water, vijf liter zweet en twee bloedende voeten later strompelde ik met mijn laatste krachten naar mijn auto. Alles deed pijn: het gaspedaal induwen, schakelen, in mijn achteruitkijkspiegel loeren.
Thuis aangekomen dook ik in een bad met jeneverbesolie - tegen pijnlijke gewrichten - en deed intussen het hele relaas aan Mister H. Maar waarom doe je daar dan aan mee als je zo moet afzien?, vroeg hij, terwijl hij vol afgrijnzen met gehavende voeten bekeek. Ach schat, dat begrijp jij toch niet., mompelde ik vermoeid.
En dames; begrijpen jullie het? Of niet?
Allé dan: een kleine visuele toelichting: dit was onze dansleraar!

[Wijvenweek] - Nog eens: mijn wijflijf

2008-03-28T21:30:00.004+01:00

U mag uw bovenlijf blootmaken en dan op de tafel komen liggen. En dan leg ik mijn tong over u.
Wablieft?
En dan leg ik een molton over u, want het is hier nogal fris en voor de instrumenten is dat wel goed, maar voor de patiënten minder goed.
Ah ja.
En nu zal ik de lichten wat dimmen zodat ze niet zo erg in uw ogen schijnen.
En ineens is het donker. Ik ga rechtzitten, klaar om te schreeuwen, maar dan gaat het licht terug aan.
Sorry mevrouw, verkeerd knopje.
Grmbl...
De radiologe zal zo bij u zijn, en als ze niet meteen komt, maak u dan geen zorgen, we zullen u niet vergeten, hoor. Succes nog, mevrouw C.
't Is goed, verdomme, maakt da ge weg zijt.

Waar ben ik? Wat doe ik?
Ik lig klaar voor een echografie. Neen, geen heuglijke gebeurtenis; wel een staartje van een vorige mammo- en echografie. Een plekje dat ze toch graag wat nader willen opvolgen. Met andere woorden: stress, onzekerheid en angst in het kwadraat. Zeker nadat moeder borstkanker gehad heeft tijdens mijn zwangerschap. Alles is goed afgelopen, maar de angst blijft.
Ik lig daar dus, klaar voor het verdict. De radiologe komt binnen, stelt zich voor en begint eraan. Koude gel op de heuveltjes van Erica, het apparaatje dat zich wrijvend over de heuveltjes een beeld vormt van alles wat zich daar binnenin afspeelt... Het duurt te lang, ze zegt niets. 't Is van dat. Ik heb hét. Ze stopt met de rechterborst, tikt iets in op haar pc, zegt Mjah en Hmmm en begint aan de linkerkant. Getver, nu ben ik er zeker van; dit is slecht nieuws, anders zou ze toch wel zeggen Ok, dat ziet er goed uit, of zoiets. Neen?
Eindelijk. Ze heeft gedaan. Ik mag me schoonvegen. Alles ziet er ok uit, op het eerste zicht, maar ik ga nog even nameten en dan hoor je het wel van je gynecoloog, zegt ze.
Watte? Alles goed? Eerste zicht? Hallelujah! Dat is goed nieuws, nietwaar?
Ik haast me naar buiten en loop in mijn vreugde de rare verpleger bijna om.
Nog een fijne dag verder, mevrouw C. Ja, die kant uit. Goed thuis, mevrouw C.
Waarom doet die zo overdreven behulpzaam? Zou het dan toch slecht zijn?????

[Wijvenweek] - Kinderwens

2008-03-28T19:07:00.000+01:00

Ik ben nooit één van die meisjes geweest die van kleins af aan al verkondigde dat ze later drie kinderen wilde. Integendeel: ik verkondigde altijd dat ik nooit zou trouwen en nooit kinderen zou willen. En dat bleef ik halstarrig volhouden. Nu had ik ook wel allemaal vriendinnen die zich heel afzijdig hielden van al dat kindergedoe. De biologische klok die begint te tikken op je dertigste? Niet bij mij, hoor. Op mijn dertigste had ik wel een andere klok die tikte: de klok van Ik wil iets nuttigs met mijn leven doen; ik wil het verschil maken. En dus nam ik al mijn vakantiedagen van mijn (goed betaalde) job in één keer op, voegde er (na veel gezeur, gezaag en gedreig met ontslag) nog een paar onbetaalde vrije dagen aan toe en vertrok voor bijna twee maanden naar Nepal. Ik ging er als vrijwilliger werken in een tehuis voor straatkinderen. Kinderen???? Iedereen die me goed kende en dit hoorde, zei het: 'Kinderen?'. Ja, ik snapte het zelf helemaal ook niet zo goed, want als er hier kinderen van eender welke leeftijd in mijn buurt kwamen, kreeg ik spontaan koude rillingen en de kinderen zelf (van eender welke leeftijd) begonnen te krijsen als ik nog maar naar hen keek. Maar ik had zoiets van 'Ja maar, het gaat daar anders zijn; die kinderen gaan lief zijn en dankbaar en niet zo van die verwende schepsels als er hier rondlopen.' Ok...
Daar aangekomen bleek het inderdaad allemaal heel goed mee te vallen; mijn fosterkindje (ik sponsorde al een paar jaar het tehuis en had dus een pleegkindje) vloog me in de armen en week de rest van mijn verblijf niet meer van mijn zijde. Ik hielp met huiswerk, poetste kindertandjes en waste kinderlijfjes alsof ik nooit iets anders gedaan had. 's Avonds las ik tientallen verhaaltjes voor in elke slaapzaal en deelde ik ontelbare nachtkusjes uit. Ik troostte gekwetste knietjes, streek schooluniformpjes en huilde mee met eerste liefdesverdrietjes.
En toen kwam ik terug thuis... De eerste avond huilde ik mezelf in slaap; de tweede avond huilde ik nog meer; de derde avond huilde ik niet meer. Ik had een plan; dat plan was een kind. Eerst wilde ik een lief Nepaleesje adopteren en een beter leven geven. Toen, geheel onverwachts, kwam Mister H. in mijn leven. En toen had ik een kind. Neen, grapje! Mister H. zag een kind helemaal zitten, maar dan wel een kind van ons twee. En daar was ze dan: mijn kinderwens, in volle glorie.
Dank u, Shangrila Home! Zonder jullie was Princess M. er nooit geweest!

[Wijvenweek] - De Roomba en mijn huishouden

2008-03-27T08:56:00.002+01:00

Hij maakt al bijna een week deel uit van ons gezin en ik moet zeggen dat de algemene properheid én sfeer er serieus op verbeterd is. Mijn rug heeft ook baat bij zijn ijver; niet langer meer op je knieën liggend onder de bedden stofzuigen: zalig!
Deze week is het hele huis al drie keer volledig gestofzuigd; volgens mij is dat hier echt een record! Plus, als ik hem zo vlijtig bezig zie, voel ik me schuldig en begin ik ook snel vanalles te doen.
Enige nadelen: Princess M. en ik praten tegen de Roomba alsof het een hondje is: 'Kijk eens, daar ligt nog een pluisje!', 'Neen, neen, niet onder die radiator, daar kan je je pijn doen.', 'Allé hup, en nu onder de kast!'.
Verder heb ik al:
1. Zijn stekker helemaal scheefgeduwd met het al te vlijtig verschuiven van de sofa
2. Zijn zwenkwieltje opgezogen met de Dyson (Foei, stoute Dyson!)
3. Een grote kras op zijn carrosserie gemaakt omdat ik hem eens goed wou opblinken...

Maar verder zijn we nog dikke vriendjes. En ik heb nog geen aandelen, maar toch raad ik alle luie en andere wijven aan om zo'n formidastisch speeltje te kopen. Zoveel meer tijd om koffie te drinken en te bloggen :))

[Wijvenweek] Irritaties

2008-03-26T14:16:00.002+01:00

Alles went behalve een vent is de titel van een verhalenbundel van Yvonne Kroonenberg. Wat een wijze vrouw!
Mister H. vertrekt voor een paar dagen naar Amsterdam. Als hij weg is en ik in de douche sta, zoek ik naar mijn shampoo. Weg, nergens meer te vinden. Mee in de koffer van Mister H. Tja, als je als man moet kiezen tussen een neutrale shampoo van Yves Rocher, een andere neutrale shampoo van Nivea of een mooi gekleurde en heerlijk fruitig geurende shampoo van Herbal Essence voor gekleurd haar, dan is de keuze snel gemaakt, nietwaar? Diepe zucht.

[Wijvenweek] - Mijn wijflijf

2008-03-24T14:15:00.003+01:00

Nog even en het is zo ver. Nog enkele weken in blijde verwachting vertoeven. Nog een beetje lijden en smachten. Nog een beetje zeuren, zagen en doordrammen.
En dan, beste wijven, hoop ik na zoveel jaren terug 60kg te wegen. Het is erg met me gesteld: ik droom 's nachts van de gezonde maaltijden die ik de dag nadien ga bereiden; wat ik allemaal kan eten zonder mijn wijflijf weer te voorzien van lovehandles. Ik droom van al de kleren in mijn kleerkast die ik nu eindelijk zal kunnen dragen (te klein gekocht, want ik ga toch wat vermageren, kent u dat?).
Ik zie 's nachts de nieuwe garderobe die ik me ga aanschaffen zodra ik mijn streefgewicht bereikt heb; die zachte, prachtige, veel te dure laarzen en natuurlijk de bijpassende al even dure handtas. Strakke jurkjes in zijde en andere luxueuze stofjes, een hele hoop skinny jeansbroeken met een nog grotere hoop zijden topjes voor erbij.
Nog even doorbijten... en dan moet ik een plan bedenken om op korte tijd héél veel geld te verdienen. Maar dat zijn zorgen voor later.

Wijvenweek

2008-03-24T14:01:00.002+01:00

Vrouwen, 't is wijvenweek! Alle remmen los en geniet ervan.

Roomba - part four

2008-03-21T11:57:00.004+01:00

Net ontdekt dat de zetels eigenlijk iets te laag zijn (en de salontafel ook), dus de Roomba kan er nét niet onder. Hoe moet ik vanavond aan Mister H. gaan uitleggen dat hij de zetels en de salontafel 5cm moet verhogen? Iemand tips?

Is het normaal

2008-03-21T11:30:00.003+01:00

dat ik zin heb om een 'I love my Roomba'-sticker op mijn auto te kleven?
En hij heeft nog niet eens zijn job gedaan. Maar ik zie hem daar zo blinken in zijn hoekje, vastgelijnd aan zijn laadstation, en ik voel me ineens niet meer zo alleen thuis ;)

Roomba - vervolg

2008-03-21T10:40:00.002+01:00

Ok, ik heb al één negatief punt ontdekt; ik ben niet van YouTube weg te slaan, want die filmpjes van de Roomba versus honden zijn zo grappig! roloog ;)

Welkom!

2008-03-21T09:33:00.008+01:00

Er is een nieuwe telg in ons gezin. I proudly present:
Mr. (of is het Mrs.?) Roomba. Ja ja, 'Niets doen is hard werken', zei Oscar Wilde. En om dit in ere te houden, heb ik mezelf getrakteerd op zo'n superstofzuigrobot. Ha, ik kijk al uit naar een leven zonder stofzuigen... én naar een proper huis! Mr. Roomba is net geleverd, jammer genoeg moet hij nu nog netjes 16 uur gaan opladen (16 uur, zo lang....), dus ik kan u nog niet melden of het een goede beslissing was. In elke geval kan mijn humeur niet meer stuk vandaag!

- Wordt vervolgd -

De meester is niet meer

2008-03-20T08:42:00.003+01:00

Of je hem nu graag leest of niet, je kan er niet om heen: Hugo Claus was en is een groot man in onze Nederlandstalige literatuur. Naar aanleiding van zijn dood wijdt De Morgen een hele bijlage aan hem. Ik heb ervan genoten. Geniet even mee:

Van Hugo Claus heb ik geleerd dat de enige plek waar een mens verdraagzaam kan zijn de ruimte is die geboden wordt door vrienden en maîtresses. Dank, nobele meester.

(Hugo Camps)

Als het schrijven sukkelt, leest men even Claus. Daarna schrijft men altijd beter. Als het schrijven schijnbaar schittert, leest men even Claus. Daarna schrijft men altijd beter niet meer.

Claus is honderd stemmen. Dat is al duizend-en-een keer gezegd.

Hoe lang is het geleden dat ik zo verbluft ben geweest door een tekst. Zo met stilheid geslagen. Zo door de taal uit de tijd gehaald. Ik weet het niet meer.

(Bernard Dewulf)

Als over honderd jaar nog een of andere krolse minnaar een van mijn regels in het oor van zijn geliefde zou fluisteren, dan zou mij dat wel behagen, ja.

Schrijven is knutselen, niet de vloed van de ziel weergeven.

Nu weet ik hoe moe en melig na het loom vrijen
zij 's ochtends bijna schroomvallig haar hoofd vooroverboog,
een eend die over het meer gleed en aan 't water nipte
en toen duikelde naar mij en hapte en nooit meer.
(Hugo Claus 1929 - 2008)

Trots...

2008-03-19T09:27:00.001+01:00

op mezelf! Eindelijk ben ik terug op het gewicht van voor mijn zwangerschap! En neen dames, ik ben niet zo één van die onuitstaanbare wichten die amper vijf dagen na de bevalling weer in hun skinny jeans kunnen. De oorzaak van mijn kilootjes teveel wordt binnenkort vier jaar.
Vier jaar ben ik dus te dik geweest (eigenlijk bijna vijf, want dat extra gewicht van 24kg tijdens de zwangerschap was ook niet bepaald een lolletje), heb ik me slecht in mijn vel gevoeld, heb ik aan emo-eten gedaan en niet aan sport (ah neen, want om te sporten moet ik me eerst goed in mijn vel voelen, anders begin ik er niet aan).
Ik had wel een paar minieme WW-pogingen gedaan en dat hielp wel een beetje, maar het ging me allemaal te traag en lekker eten kan toch zo lekker zijn. En dan spreek ik nog niet van 'den drank'... Geloof me: 'den drank' is wel degelijk 'den duvel'!
Maar allé, na veel lovende kritieken en succesverhalen gelezen te hebben over het proteïnedieet, besloot ik het te proberen. Neen, ik wilde niet proberen: ik ging ervoor! Wonder boven wonder bleek het makkelijk te zijn. En dat voor iemand die al honger krijgt als ze het woord dieet hoort! Het mooie aan dit dieet is dat je helemaal geen honger moet lijden; je mag de hele dag door bepaalde groenten en soep eten, dus dat is al mooi meegenomen. De proteïnemaaltijden zelf (omeletten, soepjes, pudding, chili, spaghetti bolognaise,...) mag je ook aanvullen met groenten. De eerste dagen voelde ik me walgelijk gezond. Om toch maar geen honger te hebben, at ik elke dag minstens een kilo groenten. Na een paar dagen raak je het gewoon en ga je vanzelf iets minder eten. Het is wat zoeken, sommige produkten zijn lekker, andere zijn echt niet te vreten. Je kan zelfs speciale chips en sojanootjes bestellen... hmmmm, zo had ik toch nog mijn zoute knabbeltje s avonds.
Je ziet en voelt ook snel resultaat; als je het dieet doet zoals het hoort, kan je de eerste week zo'n vier kilo verliezen. Het mooie is dat je huid er niet van gaat hangen; integendeel, mijn huid voelde aan alsof ik elke dag van die gladmakende anti-cellulitiscrème gesmeerd had.
Op een maand tijd ben ik nu zo'n vijf kilo kwijt. Ok, niet zo spectaculair, maar ik moet er wel aan toevoegen dat ik bijna elke avond nog een glaasje (en soms een paar glaasjes) cava gedronken heb, wat in principe niet mag. Bovendien ben ik één weekend gestopt en heb ik alles gegeten waar ik zin in had (frietjes, Griekse mezzé, curryworst,...). Ik ben dus echt wel een tevreden vrouw. Nu nog een weekendje met etentjes proberen door te spartelen en maandag gaan we voor de laatste kilootjes. Als ik terug 60kg weeg, mag ik van mezelf eens goed gaan shoppen. Als dat geen doel is!

De snelle keuken

2008-02-18T15:26:00.005+01:00

Een receptje voor de liefhebbers van de snelle keuken: gezond, eenvoudig en altijd lekker: quiche. Dit keer maak ik een quiche met gerookte zalm en broccoli.
Men neme:
- een kant-en-klare bladerdeeg bodem: op een ovenschotel leggen en doorprikken
- 3 eieren: klutsen met kruiden naar keuze en 200ml room en ongeveer 150g geraspte kaas eronder roeren: ik neem altijd wat restjes kaas, dit keer was het Gouda, Emmenthal en Mozzarella, maar ook andere variaties zijn lekker. Handig en snel is zo'n gratin-mix.
- broccoli (ongeveer één stronk) stomen en een beetje prakken, daarna op de deegbodem verspreiden
- gerookte zalm (200g) in reepjes snijden en over de broccoli leggen
- het kaas-room-ei-mengsel erover gieten
- eventueel nog wat bijkruiden
- alles de oven in: zo'n 15 minuten op 200°

Smakelijk!

Het makkelijke aan zo'n quiche is dat hij natuurlijk heel snel klaar is en dat je al je restjes erin kwijt kan. Kindjes en volwassenen eten het graag en als je toch een overschotje hebt, is dat de volgende dag (koud of opgewarmd) nog lekkerder. Nog een voordeel: je kan er groenten in 'verstoppen' :)

Lekkere combinaties:
- broccoli met spekblokjes
- spinazie met geitenkaas
- prei met spekblokjes (of hamblokjes)
- prei met witloof en roquefort
- tomaten, courgette, look, mozzarella en parmezaanse kaas
- zalm en asperges
- champignons, tomaten en courgettes

Even stil

2008-02-14T12:20:00.005+01:00

na het lezen van dit prachtige boek! Met heel veel dank aan Karin!

En morgen komt Tobie Lolness: Op de vlucht toe, ik ben al benieuwd.

Happy Valentine!

2008-02-14T01:00:00.000+01:00

To colour or not to colour

2008-02-11T19:30:00.000+01:00

Ik ben een vent in het diepst van mijn gedachten. 't Is te zeggen enkel en alleen als ik naar de kapper moet. In tegenstelling tot de meeste vrouwen heb ik er een hekel aan. Ik blijf en blijf het uitstellen en doe in tussentijd zelf een paar abominabele pogingen (beetje knip- en kleurwerk) om het bezoek nog wat langer uit te stellen. Als ik uiteindelijk dan toch besluit te gaan, voel ik me als een veroordeelde die naar de elektrische stoel geleid wordt. Mijn vrees voor kappers is weliswaar gegrond. De verhalen over de 'coupe castrol' en het soi-disant 'punky' kapsel van in mijn jonge jaren ga ik u besparen. Wel wil ik het even hebben over de dag van mijn 35e verjaardag. Die avond had ik 8 vriendinnen uitgenodigd voor een verrassingsetentje. Ik vond 35 wel een hele mijlpaal, dus ik wou er een leuke, gedenkwaardige avond van maken en vooral: ik wou er supergoed uitzien. Een bezoekje aan kapper en schoonheidsspecialiste mocht dus natuurlijk niet ontbreken. Bij de kapper ging er iets mis waardoor de koperen highlights die ik zo begeerde, fluo-oranje slierten werden. Ze bekenden meteen dat ze een foutje gemaakt hadden en besloten het hele proces over te doen. Vijf uur later stapte ik bijna huilend buiten, maar wel als trotse bezitster van nog steeds redelijk fluo-oranje strepen. Te laat voor de schoonheidsspecialiste, kapsel één grote flop, het begon al goed. Gelukkig was de rest van de avond wel een succes: al mijn liefste vriendinnen waren er en ze waren zo tactvol om te zeggen dat mijn haar echt niet zo'n ramp was als ik dacht. Het werd dus toch nog een leuke avond, al hield ik er wel een kappersfobie aan over. Sinds die dag kwam er geen enkele kapper meer met kleur aan mijn haar. Ik deed het zelf wel, met wisselend succes, maar altijd beter dan toen die dag.
Tot ik twee jaar later eens goed in de spiegel keek. Wat was dat? Mijn eerste grijze (allé, 't was eerder een zilveren, maar bon) haar. Aaaaarghhhhh.... En een stemmetje zei me dat ik nu misschien toch wel eens terug naar de kapper moest voor een kleuring. Had ik dat stemmetje maar genegeerd! Want ik ging dus naar de kapper (niet dezelfde als twee jaar voordien, hoor) en zei vol vertrouwen: 'Chocoladebruin met lichtbruine lokken, geen koper, geen rood, geen mahonie, geen acajou. Niets wat ook maar in de verste verte op rood lijkt. Ik wil dus geen rood'.
So I laid back and relaxed. Tot ik de kleur van het mengsel zag: paars. Als doe-het-zelver op gebied van haar kleuren weet ik dat paars rood betekent. Volgt u nog? Ik zei dan ook meteen nog maar eens dat ik absoluut geen rood, geen koper noch iets anders van die lijst wilde. 'Neen, neen, maak u maar geen zorgen, u moet absoluut niet verder gaan op de kleur van de haarverf', waren de 'geruststellende' woorden. Relaxen kon ik niet meer. Gespannen als een veer zat ik in mijn stoel het verdict af te wachten. Ik was er beter uitgevlogen en onder de kraan gedoken, want ergens wist ik al zo wat het resultaat zou zijn. Wat denkt u? Ja, juist: donkerrood haar (mahonie) met oranje slierten. Woedend zei ik: 'En u gaat me nu ook zeker zeggen dat ik kleurenblind ben en dat dit geen rood of oranje is!' Waarop ze dan nog durfde antwoorden: 'Oh, maar ik vind het heel mooi, hoor.' Ik nog woedender: 'Uw mening doet er hier helemaal niet toe; ik had duidelijk gezegd geen rood, oranje of wat dan ook en wat is dit volgens u?' De aanwezige oude dametjes (met krulspelden in het haar) draaiden zich allemaal vlug om, bang om iets van het schouwspel te missen. De baas werd er vlug bijgehaald en wilde meteen mijn haar opnieuw kleuren. Ik was zo woedend en had helemaal geen zin meer om daar nog eens twee uur te zitten. Ik 'mocht' dan een paar dagen later terugkomen en dan zouden ze het opnieuw doen. De kleuring moest ik dit keer niet betalen (hallelujah), maar als ik dan terug ging, zouden ze het wel aanrekenen. Wat een service toch, hé :)
Natuurlijk was er geen haar op mijn hoofd (hoe toepasselijk) die eraan dacht om terug te gaan. Ik sloot - weeral - een pact met mezelf: geen kapper meer aan mijn haar met kleur! Toen ging ik zelf aan de slag: eerst iets ontkleurends op de oranje lokken, laten inwerken en nadien een donkerbruine kleur over het hele zootje. Oeps, vergat ik toch wel eerst die ontkleurende crème uit te spoelen. Resultaat: geen oranje lokken meer, maar wel een hele lichtblond-oranje zijkant. Getver, ik zag er niet uit. Vlug een sjaaltje om mijn hoofd, creoolse oorringen aan om de hele hippielook compleet te maken en naar de winkel om kleurshampoo! Dan vlug naar school om Princess M. af te halen en hopen dat de andere mama's niet denken dat ik compleet geschift ben geworden. En 's avonds begonnen we opnieuw: eerst donkere verf dit keer op de fluo lokken, even laten inwerken en de rest van de verf over mijn hele hoofd. Bang afwachten... Het resultaat: de fluo lokken zijn min of meer weg en ik heb nu een mooie... mahonierode haarkleur! Een beetje zoals toen ik net van de kapper kwam, maar dan zonder de oranje lokken :)
Volgende week maar eens opnieuw kleuren, zeker?!

Vakantie

2008-02-11T11:29:00.000+01:00

Oef, de krokusvakantie is voorbij. Alle kids weer naar school en alle mama's kunnen weer even uitblazen. Want de tijd dat dat vakantie ook echt vakantie betekende, verdween gelijktijdig met de komst van Princess M.
Deze krokusvakantie was extra zwaar omdat Mister H. weeral in Seattle verbleef. Ik had voordien al nachtmerries over hoe ik in godsnaam Princess M. twee hele weekends en een volledige week full time zou kunnen entertainen.
Vriendin P. bracht de oplossing: haar zoontje X. zou op krokus-dansstage gaan. Een hele voormiddag dansen en knutselen, wat is er nu leuker voor kinderen? Heel even twijfelde ik nog, want Princess M. en ik slapen graag eens uit. En aangezien de dansstage om 9u begon en in Leuven doorging, betekende dat: nog vroeger opstaan dan wanneer we naar school moeten. Mijn angsten over een slapende prinses wakker schudden en met een pesthumeur meesleuren naar de dansschool bleken ongegrond. Prinses M. stond om 2u en om 4u 's nachts naast mijn bed om te vragen of we nu naar de dansles gingen. Om kwart voor zeven (aaaarghhhhh) stond ze weer naast mijn bed met dezelfde vraag, dit keer met haar balletschoenen en tutu al in de aanslag. Zuchtend rolde ik uit mijn bed en begon aan de dagtaak: koffie, koffie en nog eens koffie. Tussen al de koffie door gaf ik Princess M. een ontbijt en een kattewasje en slaagde ik er ook nog in haar tasje met drankje en koek niet te vergeten. In de auto was ze uit volle borst aan 't zingen van "een prins met heel veel spieren".
De dansstage was een succes! Niet alleen kreeg Princess M. het eerste uurtje les van haar balletjuf van de andere dansschool, maar verder waren alle juffen superlief en voelde Princess M. zich meteen in haar nopjes. Na het eerste uurtje (ik was de eerste voormiddag daar gebleven om zeker te zijn dat alles goed ging), kwam ze snel even melden dat 'ze door moest gaan, want ze ging nu knutselen'! Ik jubelde in mezelf: 'Joehoe, morgen een voormiddagje vrij!'
Het werd een heerlijke week. Princess M. werd elke ochtend meer dan op tijd wakker en was meteen goed gehumeurd. Elke dag werd ze weer een stapje volwassener en zelfstandiger. De laatste dag van de dansstage werd ze zelf zo stoutmoedig dat ze vriendje X. meetrok naar het onthaal en probeerde om snoepjes te kopen zonder geld :) En dan die blik in hun ogen... net Bonnie en Clyde.
Ook voor mij was het een fijne week. Ik had de voormiddagen om vlug het hoogstnodige in het huishouden te doen en ben zelfs eens naar de nieuwe zomercollecties gaan kijken. Op vrijdag was het helemaal feest: Princess M. mocht 's avonds bij oma gaan logeren en ik met vriendin P. naar een concert van Yevgueni. Eindelijk weer wat pret voor mama. Het werd het hoogtepunt van de week! (zie eerdere post)
Maar het feest was nog niet gedaan: als kers op de taart stond er zondag een Kabouter Plop-show op het programma, gevolgd door een uurtje spelen in Plopsa Indoor. De vreugde kon niet op.

Yevgueni - the concert

2008-02-09T15:39:00.000+01:00

Gisteren was het zover: mijn allereerste concert van Yevgueni! Ik kan niet zeggen dat ik er reikhalzend naar uitgekeken had, want vriendin P. en ik zagen dinsdag tijdens een wandeling door Leuven heel toevallig dat Yevgueni diezelfde vrijdag in de stadsschouwburg optrad. Er waren zelfs nog plaatsen vrij, weliswaar de allergoedkoopste, but who cares, dachten wij toen. We hadden plaatsen op het derde balkon, helemaal bovenaan dus. Dat we toch niet meer zo jong waren als we ons voelden, werd al vlug duidelijk: puffend en zuchtend klommen we de - voor ons ontelbare - trappen op. Als twee verstokte rokers waren we helemaal buiten adem toen we eindelijk boven waren. Eenmaal in onze stoeltjes gezeten, werd het ons al vlug duidelijk dat dit inderdaad de goedkoopste plaatsen waren. We werden al snel omringd door een hoop studenten en/of alternativo's (lees dreads en geitewollen sokken). Bovendien keken we letterlijk neer op het podium dat bijna helemaal onder ons lag. Zo onder ons dat we het voorste gedeelte niet eens konden zien. Van zo stijl naar beneden te kijken, kreeg ik een acute aanval van hoogtevrees en ook vriendin P. zag het even niet meer zitten. Gelukkig konden we ontsnappen naar een iets lager gelegen zijkant, waar we, geleund over de balustrade, toch iets meer van het fijne schouwspel zagen. En we zagen bovendien twee lege plaatsen op rij één. Een driest plan ontsproot in mijn brein. Vriendin P. was er meteen voor gewonnen. Na de pauze namen wij dus koelbloedig plaats op de twee lege zitjes op rij één. Eerst een beetje onwennig, met de hete adem van ontdekking in onze nek, nadien relax en onbezonnen, genoten we van het yummie uitzicht.
Ja ja, Klaas en zijn companen mogen er zijn. Ze blazen kleinkunst weer leven in, maar voegen er tevens wat folk, chanson en pop aan toe. Ingetogen, intieme nummers met straffe boodschappen (Honger, Marcel) werden afgewisseld met vrolijke meezingers (Eenzaam met jou, Morgen komt ze thuis, Kannibaal). De intieme momenten werden nog mooier met hetgene wat Geert Noppe zo wondermooi deed op zijn vleugelpiano. Enkele nummers kregen als afsluiter een stevige elektrische gitaarsolo die ons hart sneller deed slaan. Way to go, Patrick.
Ach, het was een wondermooie avond; de muziek, het decor, de droge humor van Klaas, zijn mooie uitspraak, zijn typische stem die ergens ver aan Wim de Craene doet denken, de spookradio in de Vox. Hun laatste nummer was hun eerste nummer: Als ze lacht. Nadien werden ze nog twee keer teruggeroepen door het publiek. Ze brachten als bisnummers het folkachtige Mama, ik wil papa (ook weer een nummer met een straffe boodschap tegen de moderne 'm'as-tu vu-maatschappij') en Louis Neefs' Geef me een bloem. En weer werden ze teruggeroepen. Omdat hun nummers toen 'op' waren, brachten ze een hilarische versie van Manzijn: het eerste deel was gewoon hetzelfde als altijd, maar na een spacey intermezzo werd het lied op een sneller tempo gespeeld en gezongen (met bijhorend hoog versneld stemmetje). Echt hilarisch, de zaal lag plat van het lachen.
Het was een avond om nooit te vergeten; een intieme avond in een wondermooi decor; een lach, een traan; ontroering en bovenal: trots omdat Vlaanderen zo'n talent heeft!

Ergernissen

2008-01-31T15:00:00.000+01:00

Schoonloeders, wie heeft ze uitgevonden? Een sadist waarschijnlijk, één van de ergste soort!

Je hebt ze in alle soorten en maten, geuren en kleuren. Het is een noodzakelijk kwaad waar je (tenzij je vrijgezel blijft tot aan je 60e) niet aan kan ontsnappen. Het leuke eraan is dat je altijd wel een sappige anekdote aan je collega’s en vriendinnen te vertellen hebt. Hun antwoord is waarschijnlijk: 'Goh ja, en die van mij, die…'

Anekdotes over mijn (soms echt wel) schattige schoonmama heb ik bij de vleet. Ergernissen indien mogelijk nog meer.

Gisteren was het weer zover:

Zondag was schoonma even hier. Princess M. had net een nieuw rokje aan dat eigenlijk nog te groot en te lang was. Toen ze haar jas aandeed, kwam dat rokje daar 5cm uit en ik hoorde mijn schoonma zeggen: 'Uw kleed komt onder uw jas uit.' Ik had zoiets van: 'So what?' Gisteren belde ze om te zeggen dat ze een jas voor Princess M. gekocht had. Ik blij: 'Ah, voor volgend jaar. Fijn!' Zij: 'Ah neen, voor nu natuurlijk, want haar jas is te klein; haar kleren komen eronder uit.' Ikke: 'Ja, natuurlijk dat een rok die te groot is onder haar jas uitkomt.' Grrrr....
Dat is dus de vijfde winterjas die Princess M. zal hebben. (Ah ja, want dacht ze dan dat Princess M. maar één jas heeft?!). Hopelijk wordt het een lange en koude winter, dat ze toch nog een paar maanden van haar nieuwe jas kan genieten!

Maar het is nog niet gedaan. Toen ze hoorde dat ik Princess M. mee zou nemen naar mijn jaarlijkse controle bij de gynecoloog, beschuldigde ze me nog nét niet van kindermishandeling. Ze liet me echter wel duidelijk merken dat dat 'not done' was en dat Princess M. er meer dan waarschijnlijk psychologische trauma's aan zou overhouden. Denk je dat ze dan voorstelde om Princess M. op te komen pikken na haar turnles? Dat ze aanbood om hier even te komen babysitten? Niets van dit alles. Neen, ik moest eerst naar schoonma rijden (richting Brussel), - maar niet voor 14u, want dan waren ze nog op restaurant - dan naar de gyn (terug richting Tienen), nadien Princess M. oppikken bij schoonma (ja, richting Brussel) en dan gezellig in de avondfile naar huis (richting Tienen). Veel heen en weer gerij dus!
Koppig besloot ik natuurlijk om haar 'goede' raad in de wind te slaan en Princess M. zoals gepland mee te nemen naar de gyn. Maar Princess M. die natuurlijk al het één en ander had opgevangen aan de telefoon kreeg een woedebui - zoals ik er nog niet vaak één gezien heb - en begon te krijsen dat ze niet mee naar de dokter wilde. Ze wilde naar oma. Ook dat nog... Niets hielp, Princess M. gooide zich ettelijke keren op de grond, schreeuwde, krijste, sloeg en spuwde. Dan werd het me teveel en ik zei dat ik dan wel alleen weg zou gaan en besloot haar verder te negeren. Ik liep de deur uit naar de wagen en zij kwam me schreeuwend achterna. Ahum, de hele straat zal het waarschijnlijk wel gehoord hebben. Leuk!!!! Anyway, uiteindelijk kreeg ik haar toch gekalmeerd (vraag me niet meer hoe, maar de Kerstman zal er wel een rol in gespeeld hebben!), we reden naar de gynecoloog, stapten uit om aan de deur een papier te vinden: 'De gynecoloog werd weggeroepen voor een bevalling. Gelieve morgen terug te bellen voor een nieuwe afspraak. '
Daar stonden we dan, Princess M. betraand en nog wat nasnikkend, ik ontgoochelend en tegelijk toch een klein beetje opgelucht. En bovenal: blij omdat ik niet nog meer nutteloze verplaatsingen gemaakt heb!

Comfort food - part three

2008-01-30T17:54:00.000+01:00

En dan hebben we vandaag ook chocolademousse, eiersalade en een Grieks broodje gemaakt. Valt het op dat de kippen van oma D. terug leggen en we met een eieroverschot zitten?

Comfort food - part two

2008-01-30T17:48:00.001+01:00

Gehaktbrood met kriekjes:

Een kilo gehakt (half om half) mengen met twee eigelen, twee uien, twee teentjes look en een rode paprika, allemaal heel fijn gesnipperd. Een tiental champignons in schijfjes snijden en door het mengsel kneden. Paneermeel toevoegen, peterselie, oregano, p & z en kruiden naar keuze (ik gebruik meestal een Marokkaans kruidenmengsel).
Een broodje vormen van het mengsel en dit in een ingevette schotel een uur in de oven bakken op 180°.
Een bokaal ontpitte kriekjes opwarmen, suiker, vanillesuiker en kaneel toevoegen. De saus wat indikken met maïzena.
Je kan er gewoon brood bij eten, maar ook aardappeltjes of rijst zijn er lekker bij.

Comfort food - part one

2008-01-30T17:32:00.000+01:00

Om de miezerige, grijze dagen een beetje zonniger en warmer te maken, wordt er hier de laatste dagen veel comfort food gemaakt en gegeten.

Gisteren was het een overheerlijke minestrone (de foto is van internet geplukt, maar de mijne zag er ongeveer hetzelfde uit).

Eerst twee uien en twee teentjes look in wat olijfolie fruiten. Twee à drie wortels in (halve) rondjes , twee raapjes, zo'n 150 gram groene boontjes en twee aardappelen in blokjes gesneden toevoegen. Een vijftal minuutjes stoven. Een courgette in blokjes gesneden erbij, water en bouillonblokjes toevoegen en een kwartiertje laten koken. Vier verse tomaten (ontveld en ontpit) in de soep en ik doe er dan ook een blik gepelde tomaten bij. Dan nog een bokaal witte bonen (van die hele grote) en nog een paar minuutjes laten koken. Wat gemalen peterselie toevoegen en bijkruiden naar smaak.

Met spekblokjes erin is de soep nog veel lekkerder, maar ik heb toch een beetje aan de (niet zo) slanke lijn gedacht. Je kan er natuurlijk alle restjes groenten in kwijt (paprika's, bonen, selder, prei,...) en ook een restje pasta of rijst smaakt er heerlijk in.

Opdienen met vers geraspte parmezaanse kaas en knapperig stokbrood. Hmmmmm......

Nog een muzikaal talent in huis :)

2008-01-30T16:48:00.000+01:00

Uitkijken naar

2008-01-25T21:33:00.000+01:00

In chronologische volgorde:

- een gezellig etentje met twee goede vriendinnen
- de krokus-dansstage van Princess M.
- de kabouter Plop-show met Princess M. en vriendin P. met zoontje X. aka mijn future schoonzoon :)
- een wellness weekendje met Mister H. in Scheveningen
- een leuk dagje bij vrienden
- het optreden van Zucchero (als ik tenminste iemand vind die mee wilt!)
- een spelletjesavond (Kolonisten / Carcasonne) met vrienden
- het optreden van Ozark Henry
- het optreden van Kylie
- het balletkamp van Princess M. in juli aan zee (en de mama's mogen mee, olé!)
- een hele maand augustus aan het zeetje
- de verjaardag van Mister H., ik heb nu al iets heel leuks gepland. 't Is alleen zo moeilijk om nog zolang te zwijgen :(
- misschien nog tien dagen Kreta in september
- héél misschien twee maanden Seattle als Mister H. een cursus van 2 maanden aan zijn baas verkocht krijgt
- een nieuw huisje bouwen

Als ik het zo bekijk, gaat 2008 een leuk jaar worden!

Uitspraak van de week

2008-01-24T13:18:00.001+01:00

We zijn onderweg en ik vraag aan Princess M. of ze een drankje wilt. Ze vraagt of ik ook twee drankjes heb. 'Waarom twee drankjes?', vraag ik. 'Omdat ik twee dorst heb!' is het schitterende antwoord.

Trots

2008-01-22T13:20:00.000+01:00

Dat ben ik! Princess M. kan haar voornaam schrijven! Bovendien heeft ze nu twee vriendinnetjes op school gevonden zodat het naar school brengen niet langer een aanslag op mijn (toch nooit al te goed) ochtendhumeur is. Voordien ging dat zo: Princess M. klampt zich aan me vast zodra we uit de auto stappen en dit blijft duren tot we op de speelplaats zijn, de bel gegaan is en ik mee het klasje binnen gegaan ben.
Sinds vanochtend gaat het zo: Princess M. klampt zich aan me vast, we komen op de speelplaats aan, vriendinnetje S. of M. komt naar Princess M. gelopen, neemt haar handje vast. Princess M. laat me meteen los, loopt enthousiast weg, mij perplex achterlatend. Zo perplex dat mijn mond er waarschijnlijk bij open hangt :)
Geen kus meer, geen knuffel; zelfs geen blik keurt ze me nog waardig. Ik vertrek dan maar met hangende pootjes, maar in de auto juich ik heel hard 'Joepie!!!!!!'.
Een wereld van verschil...

Het stokje

2008-01-20T10:32:00.000+01:00

Hallo hallo, ik heb eindelijk ontdekt wie die oude bekende was.
Ik heb dus de eer en het genoegen een stokje te ontvangen van Karin, schrijfster van mijn favoriete blog, dochter van mijn favoriete leraar ooit.

'Een stokje? Wasda?', vraagt u zich wellicht af. Wel, een stokje is de nieuwe kettingbrief, u weet wel.

Het stokje dus: Laat het voorbije jaar zich in drietjes vatten? We zullen eens proberen.

3 bands en/of artiesten die ik dit jaar heb leren kennen?

Wel, ik heb Yevgueni leren kennen en het was meteen raak. Ik kreeg het gevoel terug dat ik had als ik naar de Kleinkunst-cd's luisterde. Een heel goed gevoel dus!!!

Ook Norah Jones heb ik pas echt leren kennen in 2007. Ja, ik weet het, foei foei foei!

En dan als derde zou ik Röyksopp kunnen noemen. Ik had hen al eens ooit gezien in een voorprogramma van Moby, maar ben toen vol afgrijnzen naar buiten gelopen omdat al mijn zintuigen pijn deden van hun elektronische experimenten. Maar vorig jaar hadden ze een wondermooi nummer: 'What else is there'. Ik luisterde, genoot en dacht: 'Who are you and what have you done with Röyksopp?'

3 dingen die ik heb meegemaakt, gehoord,… en die me altijd zullen bijblijven?

De scheiding van een vriendin en het feit dat haar dochtertje dit moet meemaken, bezorgt me regelmatig de tranen in de ogen.

Het weerzien met mijn liefste jeugvriendin.

Het allereerste schoolfeest: tot onze grote verbazing ontpopt Princess M. zich tot een waar podiumbeest en dit ondanks haar grote verlegenheid in het bijzijn van vreemden.

3(vreselijke) blunders die ik sinds dit jaar op mijn naam heb staan?

Dat valt al bij al nog mee:

De sleutel een paar keer op de voordeur laten steken mét de sleutels van Mister H. zijn splinternieuwe wagen die natuurlijk pal voor de deur stond... voor het grijpen dus :)

Twee keer tegen de auto voor me gebotst (héél lichtjes) bij het parkeren. En natuurlijk zat er beide keren iemand in de wagen die het nodig vond om me uit te schelden voor de hele straat. (Lang leve Tienen en zijn fijnbesnaarde inwoners!)

In het verkeerde restaurant opgedaagd. Een vriendin zat aan de andere kant van Leuven in het juiste restaurant te wachten terwijl ik in het verkeerde drie tafeltjes uitprobeerde (binnen, buiten, oh neen, toch maar binnen, maar dan wel niet te dicht bij de deur), de olijfjes en wat brood opat, ineens besefte dat Touareg niet Koutoubiya is, hals over kop naar buiten rende met een rood hoofd (na mijn verontschuldigen aangeboden te hebben aan het personeel) en buiten adem aankwam in het juiste restaurant.

3 dingen die me héél stiekem ongelofelijk trots maakten?

Niet stiekem, maar gewoon open en bloot:

Princess M. en alles waar zij voor staat.

Mezelf omwille van het feit dat ik mijn eigen zaakje heb opgestart en dit niet na twee dagen beu was.

En nog maar eens Princess M. omdat ze zo ongelofelijk -alle clichés bevestigend - uniek is.

3 mensen die ik hiermee graag wil lastigvallen?

Aha, joepie:

Een andere gefrustreerde mama die ikzelf liever omschrijf als superwoman

Een mama met een behoorlijk vol huis

Een gekke, overzeese mama

Mijn vader: pedagoog, schilder, dichter en nog zo veel meer...

2007-12-24T19:37:00.000+01:00

Dokter

Dokter schrijft u mij een roze bril
in plaats van prolopa
en eldepryl.
Voor het tekort aan dopamine,
vandaag geen merapexine.
Ik had liever, als het kan,
voortaan een doosje tederheid,
een prikje blijheid en een lach,
een knuffel drie maal per dag,
een aai,
een zoen, voor en na het eten,
een flesje zonneschijn
en wat vriendschap tegen eenzaam zijn

Schrijft u mij een briefje
voor een glimlach,
een teder gebaar,
een dosis lieve woordjes,
een streling door mijn haar,
iemand die zegt:
ik heb je lief.

Weet je, deze kleine dingen,
heel simpel en naïef,
zijn de beste medicijn
om even gelukkig te zijn.

Marco

Ode aan mijn ex-liefjes

2007-12-14T21:25:00.000+01:00

Ik beken: ik heb nog een soft spot voor enkele ex-liefjes. Alleen maar voor degene die het echt waard waren. En die soft spot wil niet zeggen dat ik nog smachtend naar hen verlang. Neen, ik denk gewoon af en toe met een weemoedige glimlach op mijn lippen terug aan de leuke en spannende momenten die ik met hen doorbracht.

Zo was er bijvoorbeeld A., de Amerikaan die al 3 jaar in België woonde, maar die, zoals het een echte Amerikaan (of Waal of Fransman of Duitser) betaamt geen woord Nederlands sprak (Frans trouwens ook niet). Wonder boven wonder - of toch niet helemaal, want hij was met een Zweedse schone getrouwd - sprak hij wel vloeiend Zweeds, en zelfs accentloos, voor zover ik daarover kon oordelen. En ja, die Zweedse was lang en blond en knap en slank, maar bedroog hem tevens met zijn beste vriend.
Anyway, 'we ended up' in een 'liaison' en aangezien ik toen in Rome woonde, werd dat een behoorlijk internationaal gebeuren. Nog internationaler en nog veel leuker, werd het toen hij verhuisde naar Barcelona, zonder de Zweedse schone! Zij hokte intussen samen met haar / zijn beste (ex-)vriend. En gelukkig had Virgin toen vluchten Rome-Barcelona waar wij gretig gebruik van maakten.
Nu woont hij terug in Florida, mijn beachboy, en is hij getrouwd met een Venezolaanse schone die samen met hem de orkanen het hoofd biedt. Ja ja, hij houdt het internationaal... maar spreekt nog steeds geen woord Spaans... op Gavà en Melocoton na, wat de namen van hun twee katten zijn. Hij heeft ondertussen ook een dochtertje van ongeveer dezelfde leeftijd als Princess M. en we proberen elkaar de loef af te steken met foto's van onze prinsessen. Ik ben blij dat hij gelukkig is; ik ben blij dat hij af en toe nog aan mij denkt; ik ben blij dat we we nog contact hebben.
By the way: de Zweedse schone heette Erica...

Ja ja, die ex-liefjes van me... Ik heb er net een aantal 'teruggevonden' via LinkedIn en allemaal zijn ze getrouwd met kids. Grappig om te horen dat zelfs de meest stoere en onverschillige venten nu stralen als ze over hun wondertjes praten. Fijn te horen dat ze allemaal gelukkig zijn en zo trots op hun kids zijn. Het kan verkeren...

Burgertrutje of coole griet?

2007-12-05T21:43:00.000+01:00

Geschreven in juli 2006 en nu net teruggevonden:
Verandert een kind je leven? Goh, wat moeilijk. Ja, ongetwijfeld. Maar het is ook een geruststelling: alles draait niet meer om jou en dat is een welkome verandering na al die jaren vol egocentrisme en twijfels als “Is mijn kont niet te dik in deze broek?”. Ha ha, nu weet je gewoon dat je kont (én je buik trouwens) te dik is in alle broeken; je bent al blij dat je een broek hebt waarvan je de rits dicht krijgt. En als die broek dan toevallig niet meteen vol spuug of baby-eten hangt, is het een geslaagde dag!
De liefde voor je kind zo allesoverheersend; je kan het gewoon niet omschrijven. Het is alsof een groot stuk van je hart ineens handen en voeten heeft gekregen en een heel eigen leven gaat leiden. Als dat stuk hart – je kind dus - pijn heeft, lijd jij even erg; is dat stuk hart ergens anders, zeurt er een gevoel van onbehagen door je dat pas stopt als het stukje hart weer heelhuids bij je is. Ooit las ik “Vanaf het moment dat je kind geboren is, zal er geen dag meer voorbij gaan zonder dat je je ongerust maakt over je spruit – of die spruit nu 4 maanden of 40 jaar is” – en sinds ik zelf een pracht van een dochter heb, weet ik dat dit oh zo waar is. Ik, die nochtans bij mezelf nooit veel moedergevoelens wist te bespeuren, ontpop me tot een ware tijgerin als het om mijn prinses gaat. Ik blijk een enorm bezorgde moederkloek te zijn die bij het minste kuchje naar de dokter rent. Verbazing alom; zowel bij mezelf als bij mijn omgeving. Raar dat het moederschap een totaal ander persoon van je maakt. Was ik vroeger onbezorgd, onbesuisd, een beetje een waaghals, een flierefluitertje en een zeer chaotisch persoon; dan ben ik nu een echte piekerprinses geworden; constant ongerust over alles wat kan mis gaan. Allerlei rampenscenarios flitsen ’s nachts door mijn hoofd. Ik maak denkbeeldige lijstjes van boodschappen en huishoudelijke taken in plaats van een poging te doen om in slaap te vallen. Ik wil nu zoveel mogelijk structuur en stiptheid in ons leven, heb een schema voor het huishouden (schema? Ik? Aaarrghhhhh!!) en strijk nu zelfs lakens, kussenslopen en mijn dochters onderbroekjes die de grootte hebben van een zakdoekje. (Ja, zelfs die zakdoekjes worden gestreken!) Onze vakanties brengen we niet meer door in Cuba of Nepal, maar in Centerparcs of – nog rustiger én goedkoper – Landal Greenparks. Ben ik dan helemaal veranderd in zo’n burgertrutje? Neen hoor, want ik maak – na de boodschappenlijstjes– volop plannen om over een jaar of tien met mijn dochter naar Nepal (waar mijn kinderwens het licht zag) te gaan. Ik wil haar laten zien hoe goed zij het heeft en haar solidariteit en medeleven bijbrengen. Verder wil ik samen met haar Spaans gaan leren in Salamanca, salsa dansen in Cuba en Kreta verkennen op een brommertje. Dat doen burgertrutjes toch niet? Of wel soms? Zit er toch nog een ietsiepietsie stukje coole griet in mij verstopt?

En terwijl ik deze wilde plannen op papier zet, geniet ik van een koel wit wijntje. ’t Is tropisch heet, dochterlief doet haar middagdutje, manlief is gaan golfen en ik zit hier in mijn uppie op het terrasje van onze kinderbungalow – mét beveiligde stopcontacten én traphekje - in Landal Greenparks Hoog Vaals… Heerlijk toch, niet?

Knolselder: de smaak van winter

2007-11-28T10:00:00.000+01:00

Gisteren een heerlijk knolseldersoepje gemaakt: een halve knolselder, één preistengel, twee groentenbouillonblokjes. Laten koken, mixen en klaar.
Met de rest van de knolselder heb ik knolselderpuree gemaakt. Daarbij een papillotte van kabeljauw: leg de vis op aluminiumfolie; goed kruiden; een ui in ringen gesneden erbij, twee teentjes look, twee tomaten in blokjes en wat groene selder. Scheutje olijfolie erover, papillotte goed dichtvouwen en de oven in op 150°. Een uurtje laten garen. Heerlijk, die geur in het hele huis.

Een snel soepje

2007-11-26T15:36:00.000+01:00

Twee blikken gepelde tomaten (of tomatenblokjes of passata) opwarmen met wat water en een bouillonblokje. Half kuipje Philadelphia-kaas (of Boursin) erbij, mixen en klaar is kees. Voor extra vitaminen kan je er nog een half zakje rucola aan toevoegen en meemixen.
Slechts een minuutje meer werk, maar véél gezonder: vervang de tomaten uit blik door een stuk of vier verse tomaten.

Vanillepudding met Petit-Beurre

2007-11-26T15:33:00.000+01:00

Vanillepudding maken (uit een pakje, enkel melk en suiker toevoegen), één Petit- Beurre in een kommetje leggen, laagje pudding erover, nog een Petit-Beurre en nog een laagje pudding. Eventueel nog wat wat bruine suiker of chocoladeschilfers erover strooien, laten afkoelen en smullen maar!

Een droom van een jurk. Een wolk van een jurk!

2007-11-26T10:20:00.001+01:00

Ik beken: Princess M. heeft een uitpuilende kleerkast. Moeilijk is dat natuurlijk niet als je weet dat ik zelf kinderkledij verkoop. Het is steeds hetzelfde liedje: ik ga kleedjes inkopen, kom thuis, begin uit te pakken en dan gaat het als volgt: voor Princess M., voor 'de business', voor Princess M., voor de business,...
Tja...
Verslaafd als ik ben, kan ik het dan nog niet laten om af en toe eens in winkels of op Ebay rond te snuisteren. Verslaafd als ik ben, kan ik het natuurlijk ook nooit laten om iets te kopen waarvan ik denk dat Princess M. (of ikzelf) echt 'niet zonder kan leven' :)
Zeg nu zelf, deze droomjurk van Jottum kon ik toch niet aan mijn neus voorbij laten gaan? Princess M. die tegenwoordig alleen nog maar rokjes en kleedjes wilt dragen die dan ook nog mooi moeten 'rondzwieren als ze draait'; Princess M. die zich elke dag wilt 'schminken'; Princess M. die een nog echter dan echt meisje wordt... Princess M. zal dol zijn op deze wolk van een jurk. Nu alleen nog een feestje organiseren waarop ze deze jurk kan dragen :)

Tango, toneel en mezze

2007-11-25T10:00:00.000+01:00

Vriendin P. en ik besluiten om naar het toneel te gaan. 'Famille d'Artistes' is een stuk waarin woord, muziek en dans samenkomen. Tijdens de pauze en nadien kan je tango dansen.
Het klinkt allemaal als muziek in de oren en wij kijken er al naar uit.
De avond zelf drinken we eerst nog iets in 'de bar'. Het begint al vreemd: eerst moet je aan een kassa je bestelling doorgeven en betalen. Je krijgt dan een A5-je waar je bestelling op geprint wordt.(Milieuvriendelijk? I don't think so!) Met dat A5-je begeef je je naar de bar waar je zonder enige vorm van communicatie (gewoon je briefje afgeven) je drankjes krijgt. Omslachtig? Ja zeker! Want wat als ik al een wijntje wil en vriendin P. er nog niet is? Raden wat ze wilt drinken? Twee keer gaan aanschuiven? Of erger nog: wachten en dorst lijden?
Terwijl we van ons wijntje genieten, praten we enthousiast over de avond. Benieuwd wat het gaat worden, waar er gedanst wordt, of er iemand ons de beginselen van de tango gaat leren. Overenthousiast als ik ben, stel ik voor dat we een seizoensabonnement nemen. Vriendin P. probeert me een beetje te temperen en zegt 'We zien straks wel.'
Dan loopt het cafetaria leeg een iedereen begeeft zich naar de zaal. De sfeer zit er in: rode pluchen fauteuils, een gezellig geroezemoes en op de scène (een décor uit de jaren vijftig van één of andere groezelige tangobar) wordt er tango gedanst. Opgetogen en vol verwachting gaan we zitten en genieten van het hele tango-gebeuren.
Enkele tango's later begint het stuk: een meisje hinkelt; we horen een fragment uit 'Rayuela', een roman van Julio Cortázar. Op de achtergrond worden dia's getoond van wat er in het stuk verteld wordt. Een hinkelspel, Buenos Aires in de jaren vijftig, een huis met veel trappen en een grote inkomhal.
Ineens roept een travestieterige figuur of 'mamá nu al gegaan' is. Ik snap er niets van en luister geboeid. Even later blijkt dat 'mamá' geconstipeerd is omdat ze een hele week alleen maar rijst heeft gegeten. Ok, als het zo zit...
Er wordt vanalles geprobeerd om 'mamá' te laten 'gaan': roepen dat ze zich moet concentreren, haar aansporen om te duwen en tot slot wordt er zelfs een liedje gezongen dat eindigt met de woorden: 'de hele wereld zit in de stront'. Nu hou ik het echt voor bekeken, dit is niet mijn idee van een leuke avond vol cultuur. Ik ben geen fan van 'kak-en pishumor'. Een blik opzij zegt me dat vriendin P. er net zo over denkt. We zijn nog even dapper en proberen ons te concentreren. Maar de vele versprekingen en het zwakke acteertalent kunnen ons echt niet bekoren. Eén van de acteurs probeert te spreken met een Italiaans accent, maar het klinkt als een Belg die een Nederlands sprekende Marokkaan probeert na te doen (en dit is geen racistische noot, integendeel!). Een actrice zingt een Italiaans lied; haar stem is mooi, maar het Italiaans om van weg te lopen. En dat besluiten we ook te doen; ons plan is om te wachten tot het pauze is. Bevrijd en opgelucht beginnen we te giechelen als twee tienermeisjes die gaan ontsnappen tijdens de schoolvoorstelling.
Gelukkig wordt ons geduld niet lang op de proef gesteld: de pauze wordt aangekondigd en wij rennen weg... We vluchten Zorba binnen en besluiten de avond op een fantastische manier: een heerlijke mezze met een glaasje witte wijn en Griekse live muziek. Kali orexi!

Op restaurant

2007-11-19T11:18:00.000+01:00

Als ik aan Princess M. vraag wat ze vandaag wilt eten, antwoordt ze heel overtuigd: "In Himalaya". Verbaasd, want ze is er nog nooit eerder geweest, zeg ik meteen "Ok". Zo gezegd, zo gedaan; wij dus met zijn drietjes naar Himalaya. We bestellen voor Princess M. een tomatensoep die toch wel zeer gekruid is. Ze eet de soep heel flink op zonder te klagen dat "haar mondje pikt" en is al benieuwd naar de volgende gang. Momo's voor Princess M., een Tandoori Mix Sizzler voor Mister H. en een vegetable Thali voor mij.
Ook de momo's (een soort ravioli, dim sum) gaan er vlotjes in, aangevuld met wat rijst, spinazie en linzen van mijn thali.
We zijn natuurlijk apetrots op onze dochter die zo flink eet van die "vreemde en pikante dingen".
Na de hoofdschotel mag ze nog een mango lassi delen met haar papa. Dan is het tijd om een beetje rond te dansen en het restaurant op stelten te zetten. Gelukkig zijn we de laatste klanten. Gelukkig zijn de Nepalese ober en kok meteen gecharmeerd van Princess M. en lachen ze met al haar capriolen en gekke danspasjes.
En ik laat me meevoeren door de begeesterende muziek... helemaal terug naar Kathmandu.

Gouden randje

2007-11-05T14:38:00.000+01:00

Eerst een midweekje Lommerbergen met alle aandacht van mama en papa, thuiskomen en meteen al een vriendinnetje aan de deur met uitnodiging om bij haar te gaan spelen.
De dag nadien een ander vriendinnetje op bezoek. Zondagochtend naar Dora's piratenshow - het hoogtepunt van de hele week - en nadien nog even gaan vliegen, glijden, vallen en schommelen in Plopsa Indoor.
Het was geen dag, maar een week met een gouden randje.
's Avonds komt babysit C., ook dat is weer een feest op zich, zowel voor Princess M. als voor ons. Eindelijk weer even in de wereld der volwassenen :)

Herfstvakantie

2007-11-04T14:14:00.000+01:00

Een midweekje in ons favoriete Landal Greenpark, De Lommerbergen. Vernieuwde bungalow: eindelijk een microgolfoven, eindelijk geen vies tapijt meer onder blote voetjes, eindelijk een comfortabele sofa om 's avonds, na alle kinderpret, knusjes in weg te zakken. Een midweekje in een kinderparadijs, dat betekent veel zwemmen, klimmen en glijden in de indoorspeeltuin, wandelen en de heerlijke boslucht opsnuiven, eekhorentjes spotten. Elke dag de geitjes en schapen van de kinderboerdij gaan voederen, een huifkartocht maken en nadien op het grote boerenpaard met de dikke billen mogen zitten. Met de rubberen laarsjes aan in alle plassen mogen pletsen, mee dansen met de mini-disco van Puk en Pelle, een lampionnentocht in het donker door het hele park. 's Avonds uitgeteld in je bed vallen en hevig snurken tot de vroege ochtend. Eindelijk even rust voor mama en papa.

Men neme één witte longsleeve

2007-10-22T16:59:00.000+02:00

Ik heb het al eerder bekend: ik pruts graag. Handig ben ik helaas niet, maar af en toe doe ik alsof.
Princess M. had hier nog zo'n simpele, fantasieloze witte longsleeve van Hema liggen. Met een strijkapplicatie en kleurige linten (ook allebei van Hema) wordt het iets fleuriger.

Multitasking

2007-10-21T21:28:00.001+02:00

Ik ben aan het strijken. Op zich geen wereldschokkend nieuws. Terwijl ik strijk, telefoneer ik met oma D. en kijk ik naar een eerder opgenomen (lang leve de DVD-recorder!) aflevering van Desperate Housewives. Multitasking is een methode om één processor schijnbaar meerdere taken tegelijkertijd te laten uitvoeren volgens Wikipedia. Hoezo schijnbaar? Mijn strijk is straks gedaan, ik kan weer meepraten met het vrouwenclubje en oma D. weet ook weer wat Princess M. gisteren heeft uitgespookt. Anyway, dat was niet mijn punt.
Multitasking dus: ik strijk terwijl ik telefoneer en tv kijk. Ik doe mijn boodschappen terwijl ik meezing met de songs die door de winkel galmen, in gedachten een nieuw bericht op mijn blog schrijf en me al eens waag aan een heup- of bilshimmy (Do NOT be afraid, ik kijk eerst wel of de kust veilig is!). Ik roer in drie kookpotten tegelijk terwijl ik een stukje uit een tijdschrift lees, het aanrecht schoonveeg en de vaatwasser inlaad. Eten klaar, keuken proper. Multitasking.
Vraagt u zich soms af waarom mannen altijd zo laat moeten werken en vrouwen zo vaak op tijd thuis zijn? Neen, het is geen gebrek aan ambitie! Mannen kunnen gewoon niet multitasken. 'Tuurlijk kunnen wij dat wel!', zegt Mister H. verontwaardigd, "Wij doen de hele dag niets anders!'
Mannen denken bij multitasking aan telefoneren terwijl ze autorijden; de krant lezen terwijl ze op het toilet zitten; broodjes eten terwijl ze vergaderen; praten tijdens een etentje. 'Ja tuurlijk schat, 't is al goed hoor, je bent een fantastische multitasker. Mag ik dan nu even de telefoon zodat ik de babysit kan bellen terwijl ik dit berichtje even afwerk en de was opplooi?'

Lekker soepje

2007-10-20T21:17:00.000+02:00

Eén ui en een teentje look klein snijden en fruiten in wat olijfolie.
Vier verse soeptomaten, twee worteltjes en een rode paprika in stukjes toevoegen en wat laten stoven. Een halve liter water erbij en aan de kook brengen.
Dan begin ik aan mijn prutswerkje: de velletjes van de tomaten eruit vissen. Ja, ik weet het: dit kan veel makkelijker, maar zo doe ik het nu eenmaal altijd. Ik vierendeel mijn tomaten en vis nadien de velletjes uit de pan. Tja, what can I say? Ik pruts nu eenmaal graag :)
Twee bouillonblokjes erbij en nog (ongeveer) een liter water. Kwartiertje laten koken, vuur uit, half zakje (zo'n 50g) rucola erbij en mixen maar. Resultaat: een zalig gezond tomatensoepje dat lekker romig smaakt door de rucola. Princess M. was er alleszins verzot op! Twee kommetjes soep in een mum van tijd helemaal op zonder protesteren. En dat wil wat zeggen.

Rest in peace, Jan.

2007-10-19T22:00:00.000+02:00

Jan Wolkers is niet meer en dat nieuws maakt me even stil.
Mijn vader was een grote fan van hem en trotse bezitter van al zijn boeken. Op mijn veertiende had ik een onstilbare honger naar leesvoer en las ik Een roos van vlees . Ik was er helemaal ondersteboven van en al snel las ik de rest van zijn schrijfsels. Soms vond ik hem te cru, te wreed; maar altijd bleef hij voor mij geniaal. Zo'n talent, zo'n persoonlijkheid, zo'n durf, zo'n groot hart. Een roos van vlees is altijd mijn favoriet gebleven.
Vaak, als ik antwoordde op de vraag wie mijn favoriete schrijver was, kreeg ik dezelfde reactie: 'Ah ja, die van Turks Fruit, die seksfilm.' Meewarig dacht ik dan: 'Sukkel, Jan Wolkers is zoveel meer dan die van die seksfilm!' Op mijn achtiende ontmoette ik hem per toeval in Amsterdam. Hij kreeg van mij een heel betoog over hoe goed mijn vader én ikzelf hem vonden. Ik kreeg meteen zijn nieuwe werk Tarzan in Arles cadeau met een persoonlijke boodschap én schets. En de obligate foto mocht natuurlijk niet ontbreken. Hij, sympathiek met zijn witte woeste haardos aan een tafel met een fles sterke drank voor zich; ik, blozend en stralend omdat ik naast mijn idool zat... Ik popelde om terug naar huis te gaan en het verhaal aan mijn vader te vertellen.

In zijn slaap gestorven op 81-jarige leeftijd, tot op het einde helder van geest. Dat hij zo menswaardig gestorven is, maakt het verlies draaglijk. Een groot man als hij verdiende niet anders.

Joepie!

2007-10-19T09:36:00.000+02:00

De langverwachte Yevgueni-cd Kannibaal lag vanochtend eindelijk in de brievenbus.
Even meegenieten?

Als ze lacht, breekt de hele hemel open
Echt ik waan me in de tropen
't Is echt machtig als ze lacht
Als ze lacht, baad ik uren in de uren in de zon
Ik wou dat ik dat voor haar kon
Wat zij voor mij doet als ze lacht
(Uit Als ze lacht)

En nog eentje uit Oud en versleten:

Ik ben geboren zonder luier en zo wil ik ook graag dood
Ik kan nog uren zitten kauwen op een simpel stukje brood
Zo blijf ik no wel bezig maar het hoeft niet meer voor mij
Want laat ons eerlijk wezen, ja het is al lang voorbij

Nog eentje?

Voor je je ogen sluit
En in mijn armen naar je dromen drijft
Luister nog heel even
Voor ik je stem verlies
En jij alleen nog glimlacht
Mag ik nog heel even
Dit deuntje voor je zingen?
Geruisloos
Want je kent het uit je hoofd
Die mooie simpele kleine zinnen
Je hebt ze al zo vaak gehoord

Want morgen gaat ons leven zomaar voort
Alsof er niets gebeurde
Maar vind je niet dat deze dag
Wel meer verdient dan dat?
(Uit Alsof er niets gebeurde)

Avondmaal van Princess M.

2007-10-18T21:16:00.001+02:00

Tien zwarte olijven - vijf groene olijven met fetakaas - vijf pitten van de zwarte olijven - een sneetje piratenworst - drie toostjes met smeerkaas - een soja Alpro met aardbeiensmaak.

De dansknuffel

2007-10-15T21:53:00.000+02:00

Deze week is het de beurt aan Princess M. om voor de dansknuffel te zorgen. (Princess M. volgt dansles en daar hebben ze een knuffel die bij elk kindje om beurt mag gaan logeren.)

Deze week wordt er dus geslapen, gespeeld, geposeerd, geturnd en gedanst met de dansknuffel.

Nog maar eens: appelcake (met witte chocolade dit keer)

2007-10-15T15:01:00.000+02:00

De ingrediënten:

300g zelfrijzend bakmeel

200g kristalsuiker

150g boter

zakje vanillesuiker

4 eieren

3 appels

1 doosje witte chocoladeschilfers

De boter laten smelten en bij de suiker en eieren voegen, bakmeel toevoegen en alles goed kloppen (ik zet zo'n klopper op mijn staafmixer).

De appels schillen, in kleine stukjes snijden en samen met de chocoladeschilfers bij het mengsel voegen.

Zo'n 15 minuutjes in de oven bij 180°.

Smakelijk!

Rucolasoep (receptje uit de Libelle)

2007-10-14T20:13:00.000+02:00

Ik heb er nog prei en courgettes aan toegevoegd en slechts 100g rucola gebruikt. Mijn Italiaanse mamma maakte ook regelmatig rucolasoep en het heeft me toch enkele maanden gekost voor ik ze echt lekker vond.

Met 100g rucola proef je de (ietwat bittere) smaak slechts heel subtiel, de courgette geeft het geheel een zeer romig tintje. Heel lekker en gezond! Zelfs Princess M. was ervoor gewonnen.

Oh, en die pancetta heb ik gewoon weggelaten. Een klein beetje aan de lijn en de cholesterol denken, hé.

Trouwens: een restje sla (ook gewone sla) kan je altijd in je soep kwijt. Niet laten meekoken, gewoon op het einde toevoegen en mixen. De soep wordt er lekker fluwelig van en het is nog gezond ook!

Mocolotief?

2007-10-14T17:35:00.000+02:00

'Schiet even op', zeg ik tegen Princess M., 'we moeten papa zo meteen naar het station brengen.'
'Ja, en dan mogen wij met de mocolotief rijden, hé mama.'
Het duurt enkele seconden voor hij valt... de locomotief natuurlijk.
Even later:
'En dan brengt de trein papa naar de Chineesjes, hé mama.' Mister H. gaat naar Hong-Kong (vanuit Amsterdam, vandaar de trein) en heeft blijkbaar wat geografische en etnische weetjes aan Princess M. doorgegeven :)
Nog later:
'Mama, ben je verdrietig omdat papa weg is?'
'Ja, een beetje, meisje.'
'Maar mama, je moet niet verdrietig zijn, want ik ben toch bij jou. Ik ben nu de papa, dus ik ben nu de baas, hé mama.'
'Euhm, eigenlijk niet, meisje, want IK ben de baas.'
'Maar mama'...

Eerste fuif

2007-10-14T17:23:00.001+02:00

Princess M. is gisteren naar haar eerste fuif geweest. Amper 3 jaar jong en al haar eerste fuif achter de rug. Ik kon op die leeftijd nog minstens 14 jaar smachten, snakken en dromen eer mijn gloriemoment aanbrak. Maar enfin, het ging dus om een kinderfuif in de namiddag. Daar aangekomen kwam het boemboemboem ons al oorkwellend tegemoet. Ik kreeg al cold feet én visioenen van trommelvliesbeschadiging.
Gelukkig besloot Princess M. eens mee te werken en wilde ze niet binnen in die donkere boemboemboem-zaal. Zelfs niet met mama en papa erbij, zelfs niet met vriendinnetje N., zelfs niet toen ze het springkasteel in de zaal zag (ja, het was wel degelijk een kinderfuif).
Enigszins opgelucht besloten we in het bijhorend cafeetje iets te gaan drinken. Na vijf minuten wou Princess M. toch eens gaan kijken. Mama moest mee. Gelukkig was de muziek nu iets aangenamer voor onze trommelvliezen en we besloten een dansje te wagen. Princess M. kreeg de smaak te pakken, werd overmoedig en waagde zich zelfs aan het jumpen. Nadien moest ook het springkasteel eraan geloven. Het werd after all een geslaagde eerste fuif.
The morning after was het nog steeds al fuif wat de klok sloeg.
'Mama, ik ben gisteren naar een fuifje geweest, hé.'
'Mama, is het nu nog altijd fuif?'
En dan, de meest gevreesde: 'Mama, wanneer mag ik terug naar een fuif?'
Aaaaarggggghhhhhhhhhhh!!!! Over 14 jaar ofzo?

Kip met olijf, tomaat, mozzarella en pasta (weer van Piet)

2007-10-13T20:08:00.000+02:00

In plaats van gehakt heb ik kipfiletblokjes gebruikt; Marokkaanse kruiden in plaats van Italiaanse, de ketchup weggelaten en nog een prei, courgette en beetje selder toegevoegd. Maar 't was lekker, hoor Piet!

Bibliotheek

2007-10-10T20:03:00.000+02:00

Princess M. en ik zijn vanmiddag na de turnles naar de bibliotheek geweest. Het was weer moeilijk om te kiezen, maar na veel wikken en wegen is het ons toch gelukt. Vanavond werden er al twee boekjes voorgelezen na het obligate Nellie en Cezar boekje (Princess M. houdt van herhaling, dus een boekje moet altijd weken na elkaar elke avond opnieuw voorgelezen worden). Ik had beloofd om extra-lang voor te lezen omdat ze zich vandaag als een voorbeelddochter heeft gedragen . Ze vielen duidelijk in de smaak, want voor het eerst bleef Princess M. geduldig wachten tot ik gedaan had met lezen voor ze een blad omsloeg.
Het eerste boek was Geel of Groen van Becky Bloom (tekst) en David Morichon (illustraties).

Acht vriendjes bouwen een boomhuis om daarin gezellig samen de winter door te brengen. Maar welke kleur zullen ze het verven? Kikker zegt groen, kuiken wil geel. Dat wordt ruzie en bijna vechten. En het boomhuis schiet niet op, terwijl de winter nadert. Dan gebeurt er iets waardoor ze de ruzie vergeten en de handen ineen moeten slaan om voor de winter toch nog het boomhuis af te krijgen.

Het tweede boekje was Fientje en Meneer Fernandez van Patsy Backx.

Fientje doorkruist op haar step de stad. Hierbij botst ze tegen een meneer, meneer Fernandez. Al zijn boodschappen vallen door de botsing uit zijn tas, maar Fientje helpt hem alles op te rapen. Nadien merkt ze dat hij een pak koekjes vergeten is en wil hem achterna steppen. Ze komt echter een boze hond tegen die alle koekjes opeet. Meneer Fernandez, die terug opduikt omdat hij zijn koekjes terug wilt, wordt heel erg boos op de hond. Maar dan koopt hij nieuwe koekjes en eet ze samen met Fientje allemaal op.

Een heel eenvoudig, maar zeer mooi verhaal neergezet in metrische versjes. De mooie aquareltekeningen vullen het geheel perfect aan. Heel leuk om te lezen en om voor te lezen. Princess M. hield haar adem in, zo spannend vond ze het!

Konijn in de wok

2007-10-10T19:31:00.000+02:00

Weer een wokreceptje van Piet uitgeprobeerd: Konijn met bloedsinaasappel.

Wegens geen bloedsinaasappels in de supermarkt zijn het gewone sinaasappels geworden en het is er maar één in plaats van drie geworden. Verder heb ik het konijn gekruid met Marokkaanse kruiden in plaats van de PH Dolce Vita-kruiden en ik heb er nog wat champignons in schijfjes aan toegevoegd.

Een aanrader wat smaak betreft. Het is alleen een lastig werkje om konijnebillen in stukjes te snijden. En aangezien ik al moeite heb om bij het bereiden van konijn niet aan die schattige, donzige konijntjes van de buurmeisjes te denken, is dit werkje eigenlijk niet aan mij besteed.

Six billion people

2007-10-10T10:23:00.000+02:00

There are six billion people in the world, more or less, and it makes me feel quite small, but you're the one I love the most of all. (Katie Melua)

Tongreepjes in de wok met sinaasappel, prei en sesam (uit de Nieuwe Wokrecepten van Piet Huysentruyt)

2007-10-10T08:54:00.000+02:00

Gisteren gemaakt en ik moet zeggen dat ik er wat twijfels bij had: tongfilet, sojasaus, sinaasappel, tabasco????

Maar zoals gewoonlijk had onze Piet weer een heerlijke verrassing voor de smaakpapillen bedacht. Het werd unaniem goedgekeurd! Gezond, snel, verrassend en heel subtiel van smaak.

Om eerlijk te zijn, had ik naar slechte gewoonte het recept niet volledig opgevolgd en maar een halve sinaasappel (in plaats van twee hele) gebruikt. Volgende keer zal ik braaf zijn, Piet, en doe ik precies wat je zegt. Behalve dan rijst erbij serveren. Ik hou het bij mijn stukjes aardappel die gewoon bij het gerecht in de wok kunnen.

Lekker

2007-10-09T08:58:00.000+02:00

Gisterenavond het Thais restaurantje Siam in Heverlee uitgeprobeerd.
Heerlijk was het: een assortiment van de chef als voorgerecht: een zestal verschillende hapjes waaronder lenterolletjes en mini-sateetjes met vier dipsausjes. Als hoofdgerecht rundsvlees in een saus van kokosmelk en groene kerrie met aubergines en basilicum. De smaakpapillen zijn verwend geweest! En nét pikant genoeg. Hoewel, voor mij mocht het nog een tikkeltje gedurfder. Volgende keer dan maar.

En - zeer belangrijk voor de liefhebbers - ze hebben er Singha!

Snelle service

2007-10-08T15:29:00.000+02:00

Princess M. zeurt en zaagt dat het ze het circus (cirkuns spreekt ze het uit) van Playmobil wilt. Afwezig zeg ik: 'Vraag dat maar aan je oma.' Zij: 'Ik wil dat NU aan oma vragen.' Ik geef haar de telefoon, toets het nummer in en denk bij mezelf dat ze het toch nooit zal durven vragen. Oma D. neemt de telefoon op: 'Hallo'; Princess M. repliceert zonder inleiding: 'Ik wil het cirkuns van Playmobil.' Ze moet het nog een paar keer herhalen voor oma D. goed en wel begrepen heeft wat ze nu eigenlijk bedoelt.
Twee dagen later staat oma D. aan de deur mét - u raadt het al - het cirkuns van Playmobil!
Sneller - en vooral goedkoper - dan Proxis en consoorten. Zou ik het ook eens proberen? Waar is de telefoon?

Subtiel

2007-10-08T15:11:00.000+02:00

Conversatie vanochtend om acht uur. Kleedjes van Princess M. lagen klaar; het was een mooi ensemble dat ze van oma V. gekregen had voor haar derde verjaardag. Het bestaat uit een rokje, longsleeve en een leuk wollig vestje.
Princess M.: 'Van wie heb ik dat vestje gekregen?' Ik: 'Van oma V..' Princess M.: 'Bah, dat vestje doe ik niet aan, dat vestje is kaka.' Ahum...

Peuterpubertijd

2007-10-08T13:46:00.000+02:00

Bijna altijd ben je boos, opstandig, koppig. Bijna nooit krijg ik nog een zoen of een knuffel als ik erom vraag. Bijna altijd word ik ruw weggeduwd of gestampt of gebeten als ik toenadering zoek.
Mijn moederhart bloedt vaak; gelukkig is het nog lang niet leeggebloed.
's Avonds, als je net in je bed ligt, keert het tij. Je vraagt me een verhaaltje voor te lezen, ik kom voorzichtig naast je zitten met een boekje en begin te vertellen. En dan ineens kan je niet dicht genoeg tegen me aanzitten. Je nestelt je helemaal in mijn schoot, alsof je weer even terug in me wilt kruipen, weer even terug baby wilt zijn. Ik druk je stevig tegen me aan, verberg mijn neus in je haartjes, snuif een zweempje babygeur op en geniet van het moment...
Nog een verhaaltje, schat?

Het was een fijn, zonnig weekend... in every single way.

2007-10-07T22:11:00.001+02:00

Een ijsje...

2007-10-07T22:02:00.000+02:00

kan toch zo lekker zijn. Veel lekkerder dan dat Aziatische spul van mama.

Aziatische creatie met biefstuk

2007-10-07T18:06:00.000+02:00

Variations sur le même thème:

gewokte biefstukreepjes à l'improvisation du moment.

Lekkere biefstukken met lookboter in reepjes gesneden; heel kort gewokt in Optima olie (zonnebloem- + olijfolie). Biefstuk uit de wok halen, op een bord leggen en bedekken met aluminiumfolie. Eén preistengel in julienne snijden en wokken in dezelfde olie, dan de lookboter van de biefstukken erbij. Twee wortels, één appel en één courgette in stukjes erbij en wokken maar. Wat water erbij en wokspirelli toevoegen (of rijst, Quinoa, couscous,...) en gaar laten worden. Wat kokosmelk toevoegen (ik schat zo'n 100 à 150ml) en kruiden met kerriepoeder en koriander.

Heel lekker, wat zoetig door de appel en desondanks vond Princess M. het zo slecht dat ze ervan moest kokhalzen (of deed alsof, ik heb al eerder vermeld dat het een goede actrice is).

Mister H. en ik vonden het echter super! Het ziet er op de foto niet zo geweldig uit, vind ik, maar het is echt wel het proberen waard. Je kan de appel ook vervangen door banaan of ananas of perzik uit blik. Of als je eerder van pikant houdt, laat je de appel weg en voeg je wat groene of rode kerriepasta toe.

Vandaag gekocht:

2007-10-06T21:48:00.000+02:00

Nieuwe Piet Huysentruyt wokrecepten - supersnel en superheerlijk.
Hoewel ik Piet wreed irritant vind op televisie (sorry Piet), zijn de receptjes die hij uitwerkt altijd even verrukkelijk en - groot pluspunt voor mij - snel klaar. Ik ben al benieuwd; heb het boek nog maar snel doorbladerd, maar de Tongreepjes in de wok met sesam en de Mosselen met gember, limoen en kokos klinken alleszins veelbelovend. To be continued.

De Oriëntaalse keuken - Een culinaire reis van Marokko, Tunesië en de andere Noord-Afrikaanse landen tot de Golfstaten en Turkije van B. Lutterbeck en J. Christ.
Oh ja, weer eens een kookboek over hoe je lekkere hummus en kibbeh maakt. Maar ter verdediging haal ik aan dat er over elke keuken en streek ook interessante weetjes geschreven worden. En dan heb ik het nog niet over de mooie foto's van zowel de gerechten als de landschappen en sfeerbeelden.

Hoe word ik een echte foodie? Een lekker dik boekje vol culikennis van Sudie Pigott. Leuke weetjes en spreuken over eten. Geniet alvast mee van deze van Molière: "Het is goed voedsel, niet goede woorden, die mij in leven houdt".

Twee pockets van Isabel Allende: Paula en Eva Luna. Paula had ik wel in het Engels en ook Eva Luna heb ik vroeger al gelezen, maar zeg nu zelf: vijf euro voor een meesterwerk, dat laat je toch niet liggen?!

Kleine Huppel Krijgt Een Prik van Aline De Pétigny. Princess M is dol op Huppeltje en aangezien ze deze week zelf bloed moest laten afnemen en het hele ziekenhuis bij elkaar gebruld heeft, gaan we de schrik wat beperken voor de volgende keer.

Princess M. and friend

2007-10-06T21:23:00.000+02:00

Princess M. had vandaag een vriendinnetje op bezoek. Was me dat een toestand; telkens opnieuw wilden ze hetzelfde speelgoedje, vorkje, stoeltje, bordje, paardje, computertje, knuffeltje, rokje,... Als ik dan even in de keuken was en stiekem om de hoek gluurde, zag ik ze elkaar venijnig duwen en knijpen. Man, man, man; zo klein en al echte vrouwen :)

Maar als het er op aan kwam, waren ze toch wel lief voor elkaar (voor de camera tenminste: op naar de rode loper!).

Dat verdient een bloemetje????

2007-10-06T20:56:00.000+02:00

Gisterenochtend zeer boos geworden op Mister H.; 's avonds bracht de bloemenbezorger dit boeket aan huis. Nu weet ik tenminste wat ik moet doen om een bloemetje te krijgen.

Gemaakt, gesmaakt en goed bevonden:

2007-10-06T20:51:00.001+02:00

1. Appel-wortelcake:

Sorry, was zo lekker dat we al aan 't proeven waren voor ik er aan dacht om een foto te nemen.

2. Pompoensoep (met prei en tomaten):

Lief... en vies tegelijkertijd :)

2007-10-06T20:43:00.000+02:00

Een chocoladekoekje in de zetel eten en dan in slaap vallen.

Yevgueni (en nu maar hopen dat ik het juist schrijf)

2007-10-05T20:05:00.000+02:00

Al lang geleden dat muziek me nog zo geroerd heeft. Waarschijnlijk geleden van de groene kleinkunst-CD.
Heb vandaag al zo'n vijftig keer "Gezellig" gedraaid, hoewel "gedraaid" waarschijnlijk al lang niet meer de meest correcte term is... Ik kijk al uit naar "Kannibaal", vandaag besteld bij Proxis samen met "Jij Bent Mijn Mooiste Landschap & 267 Andere Gedichten" van Ted Van Lieshout. Heel erg benieuwd en heel veel honger :)

Eerste stappen in Blog-world...

2007-10-05T18:40:00.000+02:00

Eens kijken of ik er iets van terecht breng in deze virtuele wereld.