De meester is niet meer

Of je hem nu graag leest of niet, je kan er niet om heen: Hugo Claus was en is een groot man in onze Nederlandstalige literatuur. Naar aanleiding van zijn dood wijdt De Morgen een hele bijlage aan hem. Ik heb ervan genoten. Geniet even mee:

Van Hugo Claus heb ik geleerd dat de enige plek waar een mens verdraagzaam kan zijn de ruimte is die geboden wordt door vrienden en maîtresses. Dank, nobele meester.

(Hugo Camps)

Als het schrijven sukkelt, leest men even Claus. Daarna schrijft men altijd beter. Als het schrijven schijnbaar schittert, leest men even Claus. Daarna schrijft men altijd beter niet meer.

Claus is honderd stemmen. Dat is al duizend-en-een keer gezegd.

Hoe lang is het geleden dat ik zo verbluft ben geweest door een tekst. Zo met stilheid geslagen. Zo door de taal uit de tijd gehaald. Ik weet het niet meer.

(Bernard Dewulf)

Als over honderd jaar nog een of andere krolse minnaar een van mijn regels in het oor van zijn geliefde zou fluisteren, dan zou mij dat wel behagen, ja.

Schrijven is knutselen, niet de vloed van de ziel weergeven.

Nu weet ik hoe moe en melig na het loom vrijen
zij 's ochtends bijna schroomvallig haar hoofd vooroverboog,
een eend die over het meer gleed en aan 't water nipte
en toen duikelde naar mij en hapte en nooit meer.
(Hugo Claus 1929 - 2008)

Even stil

na het lezen van dit prachtige boek! Met heel veel dank aan Karin!

En morgen komt Tobie Lolness: Op de vlucht toe, ik ben al benieuwd.

Rest in peace, Jan.

Jan Wolkers is niet meer en dat nieuws maakt me even stil.
Mijn vader was een grote fan van hem en trotse bezitter van al zijn boeken. Op mijn veertiende had ik een onstilbare honger naar leesvoer en las ik Een roos van vlees . Ik was er helemaal ondersteboven van en al snel las ik de rest van zijn schrijfsels. Soms vond ik hem te cru, te wreed; maar altijd bleef hij voor mij geniaal. Zo'n talent, zo'n persoonlijkheid, zo'n durf, zo'n groot hart. Een roos van vlees is altijd mijn favoriet gebleven.
Vaak, als ik antwoordde op de vraag wie mijn favoriete schrijver was, kreeg ik dezelfde reactie: 'Ah ja, die van Turks Fruit, die seksfilm.' Meewarig dacht ik dan: 'Sukkel, Jan Wolkers is zoveel meer dan die van die seksfilm!' Op mijn achtiende ontmoette ik hem per toeval in Amsterdam. Hij kreeg van mij een heel betoog over hoe goed mijn vader én ikzelf hem vonden. Ik kreeg meteen zijn nieuwe werk Tarzan in Arles cadeau met een persoonlijke boodschap én schets. En de obligate foto mocht natuurlijk niet ontbreken. Hij, sympathiek met zijn witte woeste haardos aan een tafel met een fles sterke drank voor zich; ik, blozend en stralend omdat ik naast mijn idool zat... Ik popelde om terug naar huis te gaan en het verhaal aan mijn vader te vertellen.

In zijn slaap gestorven op 81-jarige leeftijd, tot op het einde helder van geest. Dat hij zo menswaardig gestorven is, maakt het verlies draaglijk. Een groot man als hij verdiende niet anders.

Bibliotheek

Princess M. en ik zijn vanmiddag na de turnles naar de bibliotheek geweest. Het was weer moeilijk om te kiezen, maar na veel wikken en wegen is het ons toch gelukt. Vanavond werden er al twee boekjes voorgelezen na het obligate Nellie en Cezar boekje (Princess M. houdt van herhaling, dus een boekje moet altijd weken na elkaar elke avond opnieuw voorgelezen worden). Ik had beloofd om extra-lang voor te lezen omdat ze zich vandaag als een voorbeelddochter heeft gedragen . Ze vielen duidelijk in de smaak, want voor het eerst bleef Princess M. geduldig wachten tot ik gedaan had met lezen voor ze een blad omsloeg.
Het eerste boek was Geel of Groen van Becky Bloom (tekst) en David Morichon (illustraties).

Acht vriendjes bouwen een boomhuis om daarin gezellig samen de winter door te brengen. Maar welke kleur zullen ze het verven? Kikker zegt groen, kuiken wil geel. Dat wordt ruzie en bijna vechten. En het boomhuis schiet niet op, terwijl de winter nadert. Dan gebeurt er iets waardoor ze de ruzie vergeten en de handen ineen moeten slaan om voor de winter toch nog het boomhuis af te krijgen.

Het tweede boekje was Fientje en Meneer Fernandez van Patsy Backx.

Fientje doorkruist op haar step de stad. Hierbij botst ze tegen een meneer, meneer Fernandez. Al zijn boodschappen vallen door de botsing uit zijn tas, maar Fientje helpt hem alles op te rapen. Nadien merkt ze dat hij een pak koekjes vergeten is en wil hem achterna steppen. Ze komt echter een boze hond tegen die alle koekjes opeet. Meneer Fernandez, die terug opduikt omdat hij zijn koekjes terug wilt, wordt heel erg boos op de hond. Maar dan koopt hij nieuwe koekjes en eet ze samen met Fientje allemaal op.

Een heel eenvoudig, maar zeer mooi verhaal neergezet in metrische versjes. De mooie aquareltekeningen vullen het geheel perfect aan. Heel leuk om te lezen en om voor te lezen. Princess M. hield haar adem in, zo spannend vond ze het!

Vandaag gekocht:

Nieuwe Piet Huysentruyt wokrecepten - supersnel en superheerlijk.
Hoewel ik Piet wreed irritant vind op televisie (sorry Piet), zijn de receptjes die hij uitwerkt altijd even verrukkelijk en - groot pluspunt voor mij - snel klaar. Ik ben al benieuwd; heb het boek nog maar snel doorbladerd, maar de Tongreepjes in de wok met sesam en de Mosselen met gember, limoen en kokos klinken alleszins veelbelovend. To be continued.

De Oriëntaalse keuken - Een culinaire reis van Marokko, Tunesië en de andere Noord-Afrikaanse landen tot de Golfstaten en Turkije van B. Lutterbeck en J. Christ.
Oh ja, weer eens een kookboek over hoe je lekkere hummus en kibbeh maakt. Maar ter verdediging haal ik aan dat er over elke keuken en streek ook interessante weetjes geschreven worden. En dan heb ik het nog niet over de mooie foto's van zowel de gerechten als de landschappen en sfeerbeelden.




Hoe word ik een echte foodie? Een lekker dik boekje vol culikennis van Sudie Pigott. Leuke weetjes en spreuken over eten. Geniet alvast mee van deze van Molière: "Het is goed voedsel, niet goede woorden, die mij in leven houdt".

Twee pockets van Isabel Allende: Paula en Eva Luna. Paula had ik wel in het Engels en ook Eva Luna heb ik vroeger al gelezen, maar zeg nu zelf: vijf euro voor een meesterwerk, dat laat je toch niet liggen?!


Kleine Huppel Krijgt Een Prik van Aline De Pétigny. Princess M is dol op Huppeltje en aangezien ze deze week zelf bloed moest laten afnemen en het hele ziekenhuis bij elkaar gebruld heeft, gaan we de schrik wat beperken voor de volgende keer.

Yevgueni (en nu maar hopen dat ik het juist schrijf)

Al lang geleden dat muziek me nog zo geroerd heeft. Waarschijnlijk geleden van de groene kleinkunst-CD.
Heb vandaag al zo'n vijftig keer "Gezellig" gedraaid, hoewel "gedraaid" waarschijnlijk al lang niet meer de meest correcte term is... Ik kijk al uit naar "Kannibaal", vandaag besteld bij Proxis samen met "Jij Bent Mijn Mooiste Landschap & 267 Andere Gedichten" van Ted Van Lieshout. Heel erg benieuwd en heel veel honger :)